Baba ile İlgili Şiirler

Sabahın ilk sesinde adımların duyulur Karanlık odalara cesaretin vurulur Ne zaman yorulsam elin aklıma gelir Babam, varlığınla dünya aydınlanır

Bir öğüt bıraktın eski defterime Yol gösterdin düşen her hâlime Senden öğrendim sabırla büyümeyi Baba, sevgin sığmaz tek bir kelimeye

Avucunda gün ışığı, yüzünde sakin bahar Bir evin tüm yükünü sessizce taşır Adını söyleyince içim ısınır Babam, kalbimde hiç eskimeyen çınar

Akşam eve dönerken kapıda beklerdin Yorgunluğunu saklar, hâlimi sorardın Bir lokmayı bölüşür, neşeyi çoğaltırdın Senin yanında keder bile küçülürdü Yolum uzaklara kaysa da aklımdasın Her başarımda payı olan insansın Söyleyemediğim teşekkürler birikir Baba, gönlümde en sağlam duvarsın

Eski bir fotoğrafta gülümser yüzün O günlerden kalma sıcacık sözün Küçük bir çocuğun büyük kahramanıydın Sevginle aydınlandı bütün gündüzüm Bugün sana baktığımda zaman durur İçimde çocukluğum yeniden doğar Dünyanın telaşı kapımızdan geçerken Baba, sesin bana huzuru hatırlatır

Çocukken elimden tutup sokağa çıkardın Küçük adımlarıma kocaman yollar kattın Dizimdeki yarayı ses etmeden sardın Gülüşünle korkularımı uzaklara attın Şimdi yıllar geçse de değişmedi yerin Anılarımda hâlâ sıcacık ellerin Ne kadar büyürsem büyüyeyim bilirim Baba, en güvenli limansın benim

Kış sabahlarında sobayı sen yakardın Evin içine ilk sıcaklığı bırakırdın Ben uykudayken gün çoktan başlardı Güneşten önce sen ışık saçardın Defterimde yanlış gördüğün her yerde Kızmadan yeniden anlatırdın bana Bilgin kadar sabrını da verirdin Bir kapı açardın aklımda yarına Şimdi kendi yolumda yürürken Sözlerin cebimde küçük bir pusula Baba, attığım her sağlam adımda Sana uzanır içimdeki teşekkür

Bahçede büyüyen ağaca benzerdin Kökün derinde, gölgen genişti Biz dallarında serinlik bulurken Senin payına çoğu zaman yorgunluk düştü Bir bayram sabahı ütülü gömleğinle Neşeyi evimizin kapısından içeri alırdın Harçlığımın yanına güzel bir nasihat Bırakıp dünyayı kolaylaştırırdın Bugün geçmişe dönüp baktığımda En parlak anılar seninle başlıyor Baba, kalbimde büyüttüğün iyilik Hayatım boyunca benimle yaşıyor

Yağmur inerdi bazen dar sokaklara Şemsiyeni tutardın başımın üstüne Islanmayı göze alıp beni korurdun Dünya sığardı o küçük örtünün gölgesine Bir tahta parçasından düşler kurardın Kırık oyuncakları sabırla onarırdın Her işin içinde sevgi saklıydı Ben bakarak hayata hazırlanırdım Yıllar sonra anladım sessiz emeğini Güçlü görünüşünün ardındaki yüreğini Baba, bugün taşıdığım her güzel şeyde Senin izini ve temiz dileğini görüyorum

İlk bisikletimin yanında sen vardın Düşersem kalkmayı önce senden öğrendim Dizlerim acırken gözlerimi sildim Çünkü uzakta değil, hemen önümdeydin Okul yolunda verdiğin kısa öğütler Günler geçtikçe anlamını buldu Bir insanın değerini anlatırken Sesindeki sakinlik içime doldu Evimizin penceresinde akşam inerdi Sen gelince odalar canlanırdı Bir çay bardağının ince buharında Bütün yorgunluklarımız azalırdı Baba, senden kalan en güzel miras Dürüstçe yaşamak, iyiliği seçmek Adını her andığımda içimde Kocaman bir teşekkür yükselmekte

Ellerin nasırlıydı, kalbin yumuşak Günleri çalışarak örerdin bize Kendine ayırmadığın nice vakti Sessizce sunardın evin neşesine Bir çatıdan fazlasıydın başımızda Fırtınalara karşı duran bir dağ Korktuğum gecelerde adını duymak İçimde yakardı sönmeyen bir kandil Büyürken bazen sözünü anlamadım Zaman, haklılığını öğretti bana Şimdi her kararımın kıyısında Sesin usulca eşlik eder yoluma Baba, hayatın en uzun dersinde Öğretmenim, dostum, ilk rehberimsin Nereye gidersem gideyim dünyada Kalbimde taşıdığım güzel evimsin

Çocukluğumun dar sokaklarında Senin gölgende genişlerdi dünya Bir elin elimde, bir elin işte Güvenle bakardım uzak yarına Kırılan oyuncağım, sökülen ayakkabım Senin sabrınla yeniden tamamlanırdı Küçük bir çocuğun sevinci uğruna Bütün günün yorgunluğu unutulurdu Bazen pencerede seni beklerdim Akşamın rengi duvarlara sinerken Kapı açılır, evin içi değişirdi Bir gülüşin yeterdi sessizliği yenmeye Bana yalnız çalışmayı öğretmedin İnsana saygıyı, sözüne durmayı da Bir lokmayı paylaşmanın güzelliğini Gösterdin hayatın en sade hâliyle Şimdi kendi çocukluğuma baktıkça Sende gördüğüm iyiliği çoğaltıyorum Baba, adın bir sevgi cümlesi gibi Her yeni güne içimde doğuyor

Uzak bir şehirde olsan bile Sesin hâlâ evimizin içinde Duvarlarda asılı eski fotoğraflar Beni çocukluğuma götürür birden Sabah erkenden çıktığın kapıdan Akşam umut taşıyarak dönerdin Bizim küçücük mutluluğumuz için Kendi düşlerini geriye iterdin Elimde tuttuğun ilk kalemden beri Büyümek, senden kalan bir armağan Her yanlışımda yeniden doğrulmayı Sen öğrettin, kırmadan ve kızmadan Yollar bazen sessiz, geceler uzun Özlem ağırlaşır göğsümde böyle günlerde Bir telefon sesin yetiyor yine İçimde ışık yakmaya uzak evlerde Baba, sana verecek tek servetim Kalbimde sakladığım derin minnet Ömrüm boyunca iyiliğin izinden Yürüyeceğim; sözüm budur sana