Çocuk ile İlgili Şiirler

Minik eller göğe uzanır, Güneş avuçlarda çoğalır; Bir kahkaha düşer bahçeye, Dünya yeniden güzelleşir.

Çocuk gözünde sabah vardır, Her taşta saklı bir masal; Küçük bir adım atınca, Uzaklar olur bize mahal.

Bir tahta atın sırtında Bulutlara yol alır düş; Cebinde üç renkli misket, Kalbinde kocaman bir gülüş. Akşam inerken avluya, Oyuncaklar susar usulca; Çocukluk, sıcak bir ışık, Kalır evlerin içinde.

Yağmur camlara vururken Bir çocuk çizer gökyüzü; Maviye sarı bir kuş konar, Renklenir evin her yüzü. Kâğıttan gemi yüzdürür, Kovadaki küçük denizde; Büyümek uzak bir sözcük, Oyun var bugün elimizde.

Sabahın ince serinliği Perde aralığından süzülür; Uykulu iki göz açılır, Yeni bir macera görülür. Kaldırım taşları ülke olur, Bir dal kılıca dönüşür; Çocuk, kendi kurduğu düşte En cesur kahraman yürür. Gün batınca eve döner, Ayakkabısında toz kalır; Annesinin sıcak sesiyle Bütün yorgunluklar dağılır.

Bir çocuğun cebinde bugün İki düğme, bir yaprak var; Sıradan görünen eşyalar Onun dünyasında yıldızlar. Sorular yağar peş peşe, Neden parlar gece, diye; Merakın açtığı kapıdan Bilgi yürür sessizce. Yarınlara bakan yüzünde Temiz bir cesaret büyür; Küçük kalbin attıkça Umut her yana yürür.

Bir salıncağın ipinde Gökyüzüne değen düşler; Rüzgâr saçlarını tararken Neşeyle parlar gülüşler. Kumdan kaleler yükselir, Deniz kabukları bekçi; Çocukların kurduğu yerde Her köşe başka bir ülke. Bir kelebek konar parmağa, Sessizlik olur birkaç an; Sonra kanat çırpıp gider, Ardında bırakır hayranlık. Gün biter, sokak dinlenir, Pencerelerde ışık yanar; Çocukluk denen güzel şarkı Kalplerde usulca çalar.

Kırmızı bir top peşinde Koşar mahalle boyunca; Toz kalkar, sesler yükselir, Sevinç sığmaz avuçlarına. Bir ağacın gölgesinde Masallar anlatılır uzun; Her dinleyen başka düş kurar, Renklenir öğleden sonra. Düşüp dizini incitse de Çabucak doğrulur çocuk; Bir öpücük, biraz cesaret, Yola devam eder mutlu. Yıllar geçse de içimizde O oyun çağrısı kalır; Çocukluk, uzak bir bahçe değil, Hatırlanınca yeniden açar.

Bir sabah minik ayaklar Koridora neşe saçar; Evde uyuyan sessizlik Kahkahalarla uyanır. Kahvaltıda ekmek kırıntısı, Masada yarım bir masal; Çocukların olduğu yerde En sade gün bile bayram. Bir taş bulur yol üstünde, Onu yıldız sanır hemen; Büyüklerin görmediğini Görür küçücük gözlerken. Akşam olunca yorgun düşer, Oyuncaklar yanında uyur; Günün bütün güzel sesleri Rüyalarına konuk olur. Çocuk büyür, yollar değişir, Ama bir iz kalır onda; Dünyaya şaşıran o bakış Yaşamı aydınlatır sonra.

Bir uçurtma yükselirken İp gerilir küçük elde; Rüzgârın peşine takılır Mavi bir sevinç göklerde. Çimenlere serilen örtü, Yanında renk renk meyveler; Birlikte gülünce çocuklar Kısalır bütün mesafeler. Karanlıktan korksa bile Pencereden aya bakar; Cesaret bazen sessizce Bir küçük nefeste doğar. Sorularla büyür zaman, Her cevap yeni yol açar; Öğrenen bir çocuğun kalbi Dünyayı içine sığdırır. Yarınlara emanet olsun Bu berrak, sıcak gülüşler; Çocukların ışığıyla Güzelleşsin bütün düşler.