Batman ile İlgili Şiirler

Kızıl akşam iner Batman’ın taş yollarına Dicle’den serinlik yürür suskun duvarlara Bir şehir değil yalnız, yürekte kalan yuva Adını anınca memleket ışır içimde

Hasankeyf’in taşında eski günler uyur Batman’ın ufkunda yeni sabahlar doğar Güneydoğu rüzgârı yüzüme dokununca Uzaklık çözülür, gönlüm evine varır

Dicle kıyısında akşam ağır ağır iner Suyun üzerinde bakır bir gökyüzü gezinir Batman, uzaklarda kalmış bir çocukluk gibi Her dönüşte içimde yeniden belirir Hasankeyf susarken taşlar söze karışır Yüzyıllar, dar sokaklarda sessizce dolaşır Bu şehrin adı anıldığında kalbimde Bir memleket türküsü usulca uyanır

Sabah, Batman’ın damlarına altın serper Çarşıda ilk sesler uykuyu böler Güneydoğu’nun sıcak nefesiyle şehir Yeni bir güne alnı açıkça girer Dicle’ye düşen gölgeler uzayıp gider Hasankeyf’te tarih, zamana göz eder Ben bu toprakları düşündükçe anlarım İnsan bazen bir şehri kalbinde büyütür

Batman akşamında ince bir toz kalkar Sokak lambaları taş duvarlara bakar Günün yorgunluğu çekilirken şehre Bir anne sesi uzak evlerden akar Dicle kıyısında su, ayı taşır geceye Kamışlar eğilir serinleyen nehre Hasankeyf’in gölgesinde geçmiş dururken Bugün de kendi rengini katar ömre Bu şehirde özlem bile sıcak yaşanır Her yolun ucunda bir tanıdık anı vardır Batman adı geçince içimde bir kapı Çocukluğuma açılır, ışığı kalır

Kum rengi tepeler uzanır ufukta Güneş, bakır bir iz bırakır sokakta Batman’ın kalbinde telaşla huzur Aynı anda büyür akşamın koynunda Hasankeyf taşları yağmuru dinler Eski bir çağın nefesi duvarlarda gizlenir Dicle, kıvrıla kıvrıla anlatır bize Toprağın sabrıyla yılların seyrini Bir gün uzaklara gitsem bile bilirim Bu şehrin sesini içimde taşırım Güneydoğu’nun göğü kadar geniş bir sevdayı Batman diye her sabah yeniden yaşarım

Gün doğarken Batman pembe bir örtü giyer Damların üzerinden ince dumanlar yükselir Fırından yayılan ekmek kokusuyla birlikte Şehir, uykusundan yavaşça kendine gelir Sokaklarda ayak sesleri çoğalır sonra Dükkanlar açılır, ses karışır seslere Her yüzün ardında başka bir hayat parlar Memleket duygusu siner gündelik nefese Dicle kıyısında akşam serinliği başlar Kıyıya vuran su, günün izini aşar Hasankeyf’in taşları kızıl renge bürünür Tarih, sessiz bakışlarla geceyi karşılar Ben Batman’ı yalnız haritada aramam Bir dost selamında, bir eski evde bulurum Nereye gitsem içimde taşırım bu şehri Adını anınca kendime geri dönerim

Bir yaz öğlesi uzar Batman’ın üstüne Sıcaklık siner duvarlara, avuçlara, güne Güneydoğu’nun geniş ve açık göğünde Kartallar süzülür sessizce mavi güne Çocuklar top peşinde tozlu yollarda koşar Bir pencere önünde taze çay kokusu yaşar Şehrin her köşesinde tanıdık bir hareket Günün sıradanlığı bile gönlüme dokunur Uzakta Dicle, ışığı bölerek akar Kıyısında söğütler suya eğilip bakar Hasankeyf, geçmişten kalan vakur bir cümle Her taşında başka bir hatıra saklar Akşam olunca gökyüzü mora çalar Yorgun evlerin üstüne serinlik yayılır Batman, bütün günün sesini susturup İnsanın içine yerleşen bir huzur bırakır

Batman’da sabah, ince bir ışıkla başlar Güneş damlardan geçip avlulara taşar Bir şehrin uyanışı böyle sade olur İlk kuş sesiyle bütün sessizlik dağılır Çarşıya inen yollar kalabalığa açılır Selamlar, alışverişler, gülüşler saçılır Her dükkân önünde başka bir hayat vardır Gün, emek veren ellerle anlam kazanır Öğleden sonra ufuk sarıya boyanır Sıcak taşların üstünde gölgeler uzanır Güneydoğu rüzgârı yüzleri okşarken Batman’ın sabrı içimde yankılanır Dicle kıyısında zaman yavaşlar biraz Suya düşen güneş, geceye hazırlanır Hasankeyf’in sessiz taşları önünde Geçmiş, bugünün elinden tutar Ben bu şehri yalnız yollarıyla sevmem İnsanında, kokusunda, akşamında bulurum Batman’dan ne kadar uzaklaşsam da Bir parçasını kalbimde taşırım

Hasankeyf’in üstünde sabah sisi çözülür Eski taş kemerlerden gün ışığı süzülür Her duvar, suskun diliyle anlatırken tarihi Dicle kıyısında yeni bir hikâye görülür Batman sokaklarında öğle telaşı vardır Güneş, kaldırımlarda keskin bir iz bırakır Bir gölgede dinlenen insanların yüzünde Memleketin sıcaklığı sessizce parlar Akşamüstü gökyüzü bakıra dönüşür Uzak tepelerin ardında güneş küçülür Şehir, günün yorgunluğunu üzerinden atıp Geceye doğru ağırbaşlı bir renge bürünür Dicle’nin kıyısında yıldızlar çoğalır Suyun karanlığında ince ışıklar dolaşır Güneydoğu gecesi derin bir nefes gibi İçimde saklı bütün özlemleri uyandırır Yıllar geçse, yollar değişse, sesler dinse Batman’ın adı yine kalbimde büyür Çünkü bazı şehirler geride bırakılmaz İnsan nereye gitse onlarla yürür