Cumhuriyet ile İlgili Şiirler

Bir meydanda yan yana Çoğalır sıcak eller. Eşitliğin izinde hep Gülümser aydın günler.

Dedelerden kalan ışık Çocuklarda sürer gider. Cumhuriyetin sevincini Her yeni kuşak büyütür.

Açılır sabahın rengi, Yükselir ortak sesimiz. Hür bir ülkenin içinde Işır bugün nefesimiz.

Rüzgâr eser geniş ovada, Başak parlar gün altında. Özgürlükten güç alanlar Birleşir aynı vatanda. Köyden kente uzanır düş, Bilgi olur yol arkadaş. Cumhuriyetin sofrasında Herkese yer, herkese pay.

Davulların ritmiyle Gülüş dolar sokaklara. Geçmişten kalan dirençle Güven konar yarınlara. Farklı renkler, farklı öykü, Aynı gökte buluşur. Hak ve adalet gözetilince Bir ülke daha da güçlenir.

Ufuklarda kızıl bir iz, Yollarda kararlı adım. Bir halk kendi sesini buldu, Büyüdü yurdumda aydınlık. Kitap açan her çocukla Yeni bir pencere doğar. Cumhuriyet, alın teriyle Güzel yarınlara uzanır.

Gökyüzünde süzülen kuş Sınır tanımaz düşlere. Bir ülkenin cesareti Yol gösterir gençlere. Yan yana duran fikirler Daha sağlam kurar köprü. Dinlemek ve hak gözetmek Büyütür ortak ülküyü. Defterinde yıldız çizen Çocuk bilir içten içe: Bilgiyle açılır kapılar, Umut dönüşür gerçeğe.

Sonbaharın serinliği Eski taşlara dokunur. Geçmişten kalan her iz Bugün yeniden okunur. Yaşatmak bir bayram değil, Her gün süren bir bilinçtir. Temiz vicdan, dürüst emek Cumhuriyetin gücüdür. Sabah çantası omuzda, Çocuk yürür okuluna. Özgürce kurduğu her düş Işık katar yurduna.

Eski bir fotoğraf gibi Bakışır zamanla bugün. Yolunu kendi çizen halkın Kalbinde parlar o gün. Atölyede dönen çarkla, Sıralarda açılan kitapla, Her üreten insan katkı verir Yurdun ortak yarınlarına. Akşamın mor sessizliğinde Bir ışık yanar ev ev. Cumhuriyet, yaşanan güzel Bir söz değil; ortak görev.

Bir haber gibi yayıldı Umut uzak kasabalara. Kapanan kapılar açıldı, Cesaret doldu insanlara. Demir yollar, yeni atölye, Üretimin canlı izleri. Bilimle yoğrulan eller Değiştirdi ülke günlerini. Bir annenin sabrında, Bir işçinin alın terinde, Bir öğretmenin sesinde Yaşar Cumhuriyet evlerde. Yıllar geçer, nöbet sürer, Emanet kalır bizlere. Adil, özgür bir yarın için Çalışırız birlikte.

Günün ilk ışığı düşer Kiremitli çatılara. Yeni bir sayfa çevrilir Açık duran kitaplara. Komşu kapısı çalınırken Paylaşılır ekmek, sıcaklık. Birbirine omuz verenler Büyütür yurttaşlık bağını. Sınıfta sorulan sorular Düşünceye kanat takar. Kendi kararını verebilen İnsan, geleceği kurar. Bayrak yükseklerde değil, Vicdanlarda da dalgalanır. Cumhuriyet emek ister, Sevgiyle korunur, yaşatılır.

Kül renginden sıyrılıp da Güneşe vardı bir ülke. İnançla örülen her taş Dönüştü sağlam bir köprüye. Sınır başında sessiz duran Bir nöbetçinin bakışı, Bugün özgürce soluduğumuz Günün derin armağanı. Bir tren geçer istasyondan, Bir ocak tüter köylerde. Aynı bayramın sevinci Buluşur farklı evlerde. Çocuk avucunda boyalar, Göğe geniş maviler çizer. Kendine güvenen bir düş Yarının kapısını açar. Bize düşen yalnız anmak Değil, değeri sürdürmek. Daha eşit, aydın günler için El ele verip ilerlemek.

Deniz kıyısında akşam, Ufuk bakır renge bürünür. Yurdun uzun hikâyesi Dalgaların sesiyle görünür. Tarladaki sabırlı çiftçi, Tezgâhtaki usta, öğretmen; Her biri kendi emeğiyle Katılır büyük bütüne. Sözün değer bulduğu yerde Meclis gibi parlar düşünce. İnsan, hakkını bilen yurttaş Yolunu seçer özgürce. Bir öğrenci merakla sorar, Dünya neden böyle döner? Cumhuriyet ona araştır, Öğren ve dene der. Dünü saygıyla anarak Bugüne sahip çıkalım. Özgürlük, birlik, adaletle Geleceği birlikte kuralım.