Kısa, sade ve hızlı okunabilir şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.499 şiir listelenir.
Sözcükler kıyıya vuran küçük tekneler, Her biri başka bir sessizlik taşır. Konuşmadığım zamanlarda bile odanın duvarları beni anlar. Bir ad söyledim, yankısı d...
Akşam, duvarlara yavaşça çekildi, Pencerede uzak bir ışık kaldı. Şehir, adını unuttuğu sokaklarda Kendi gölgesini aradı. Bir masa üstünde açık duran kâğıt, Rüz...
Kar, çatılardan ağır ağır indi, Toprak uzun uykusundan uyandı. Bir kuş, görünmeyen baharın sesini Boş bahçenin üstünde taşıdı. Ellerimizi soğuktan çekip Güneşe...
Peronda bekleyen eski bir tren, Sis içinde solgun bir çizgiydi. Her vagon, başka bir hayatın Kapanmamış kapısını taşıdı. Gidenlerin ardından kalan sesler Rayla...
Sabah, perdelerin arasından Odaya ince bir çizgi bıraktı. Gece boyunca büyüyen düşünceler Birden sadeleşti, aydınlandı. Bir fincanın kenarında duran buhar, Kıs...
Akşam, taş duvarlara yaslandı, uzak bir pencerede sarı bir iz. Sokak, adını unutan bir nehir gibi geçti içimizden sessizce. Bir saat durdu meydanın ortasında, ...
Elimde kuzeyi göstermeyen küçük, karanlık bir pusula var. Yollar çoğaldıkça dünya büyümüyor; sadece adımların sesi değişiyor. Bir çınarın altında bekledim, rüz...
Bir ses bıraktım geceye, kimse duymasın diye değil, karanlık da bir gün hatırlarsa bana ait bir kıvılcım bulsun diye. Kıyıda bekleyen tekneler gibi sözlerim bi...
Haritanın kenarında beyaz bir boşluk, kimsenin adlandırmadığı bir ülke. Oraya varmak için değil, varılamayacak yerleri anlamak için baktım. Kâğıt, parmaklarımı...
Bir ev vardı, penceresinde akşamın ince soluğu, kapısında unutulmuş bir anahtarın sessizliği. Ben gittim; duvarlar benden önce öğrendi ayrılığı, yollar, adımı t...
Deniz, geceyi ağır bir kumaş gibi serdi kıyıya, uzakta bir ışık titredi, sonra yeniden göründü. Beklemek, zamanı durdurmadı elbette; ama kalbin yönünü değiştird...
Bugün posta kutusunda yalnızca rüzgâr vardı, ince bir kâğıt gibi kıvrılıp çıktı içinden. Söylenmemiş cümleler masanın üzerinde kaldı, her biri başka bir mevsime...
Bulutlar şehrin üstünden geçerken çatılara kısa bir serinlik bıraktı. Her yolculuk, ardında bir iz bırakmıyor; bazıları yalnızca bakışımızı değiştiriyor. Ben d...
Akşam, eski bir pencerenin camında Yavaşça sönen bir ışık gibi durur. Kimse sormaz içimizde kalanları, Sessizlik kendi adını bulur. Uzakta bir tren geçer, ağır...
Duvarın gölgesinde durmuş saat, Zamanı değil, ayrılığı sayar. Bir odada kalan eski kokular Gidenlerin ardından usulca ağlar. Sabah, masaya bıraktığım ekmekte D...
Çocukluğumun bahçesi uzakta, Kapısında paslanmış bir rüzgâr. Ağaçlar, adımı hatırlamasa da Toprak eski izleri saklar. Bir kuş konar boş salıncağa, Gökyüzü deri...
Gece, şehrin üstüne kapanınca Pencerelerde çoğalır yüzler. Her ışık, başka bir hayatın İçinden geçen küçük bir haber. Ben karanlığa bir isim veririm, Sabah onu...
Bir fincanın kenarında bekleyen ışık, günün bütün planlarını bozabilir. Kimse ona görev vermemiştir, yine de odayı yeniden düzenler. İnsan, kesinlik diye sakla...
Masanın üzerinde duran anahtar, kapıyı açmaktan başka bir şey bilmediğini sanır. Oysa her akşam, dönülmeyen odaların hikâyesini biraz daha ağır taşır. Bir sand...
Harita, denizin bittiği yerde ince bir çizgiyle kendini savunur. Çizginin ötesinde ne olduğunu bilmez; yine de orayı boş bırakmaya razı değildir. Bir çocuk par...
Sabah, adını koyamadığım bir sesle başladı. Pencereyi açınca şehir, unutulmuş bir cümleyi tamamlar gibi kısa süreliğine aydınlandı. Gün boyunca çok şey oldu de...
Akşam iner, taş duvarlar ısınır, Uzaklarda bir ışıkla gün kalır. İçimdeki suskun yollar uyanır, Bir kuş konar yorgunluğun dalına. Sazın teli geceyi bölmeden, B...
Gönül pazarıdır bu dünya yeri, Kimi sevgi sunar, kimi kederi. Bir avuç iyilik örter nefreti, İnsan insana bir kapı aralar. Ne altın isterim ne yüksek saray, Bi...
Yolun ucunda bir pınar gördüm, Susuzluğum içimde kaldı, durdum. Kendi gölgem ile sessizce sordum: Nereye varır insan kendinden sonra? Su aktı, taşlara eski ad ...