Kitap ile İlgili Şiirler

Rafımdan bir dünya iner, Sessizce içime ışık serper, Bir sayfa açılır, yol belirir, Kitapla uzaklar yakınlaşır.

Kapağında bekleyen düş, İçinde bin renkli güneş, Okudukça büyür evren, Kitap, kalbe konan ateş.

Çantamda ağır değil, umut taşırım, Sayfaları çevirirken ufka ulaşırım, Bir cümle bazen yönümü değiştirir, Sessiz bir odada kendimi bulurum. Kütüphanede saatler kanat açar, Her raf başka bir göğe yol açar, Okuyan gönül eksilmez hiçbir gün, Bilgi, içimizde yeni filiz saçar.

Masanın üstünde açık bir kapı, Harfler uyandırır eski bir yapıyı, Kalemim kıyısında düşünceler gezer, Okumak çoğaltır insanın dünyayı. Bir romanla yağmur başka konuşur, Bir masalla çocukluğum buluşur, Kitabın bıraktığı küçük iz, Günler geçse bile içimde durur.

Sabahın serinliğinde kitabımı açarım, Kelimelerle sessiz bir dostluk kurarım, Her bölümde başka bir pencere, Bakıp içimde yeni yollar ararım. Kahramanlar geçer düşlerimden, Kimi cesaret verir, kimi hüzün getirir, Bir öykü bittiğinde anlarım, İnsan kendini satırlarda seyredebilir. Akşam lambası altında sayfalar parlar, Günün yorgunluğu yavaşça dağılır, Kitap kapanınca bile anlatılanlar, Kalbimde uzun süre yaşamayı sürdürür.

Bir kitabın kıyısında çocukluğum, Renkli resimlerle genişler ufkum, Sorular sorar küçük merakım, Cevaplar büyütür içimdeki yurdu. Kimi sayfa deniz, kimi sayfa dağ, Kimi satırda saklıdır sıcak bir bağ, Okudukça çoğalır hayal gücüm, Düşlerim gökyüzüne uzanan bir ağ. Son yaprakta buruk bir veda, Yine de yeni başlangıç var orada, Kitaplar bitmez, yalnızca susar, Başka bir okurla yeniden doğar.

Köşede duran eski cilt, Yılların sesini saklar, Kapağını araladığımda, Geçmiş bugüne bakar. Bir harita çıkar karşıma, Adını bilmediğim şehirler, Satırların izinde yürürken, Uzaklar olur kardeşler. Bazen bir bilge konuşur, Bazen bir çocuk güler, Her farklı ses içimde, Yeni bir düşünce büyütür. Kitabı kapatsam bile, Yolculuk sürer zihnimde, Okumak, küçük bir anahtardır, Kilitli kalan gönlümde.

Sınıfta başlayan merak, Teneffüste bile dinmez, Bir kitabın çevresinde, Binlerce soru tükenmez. Öğretmenin anlattığı söz, Sayfalarda kök salar, Bilgiyle beslenen zihin, Kendi göğünü arar. Kütüphane sessiz görünür, Oysa raflarda ses vardır, Dokunan her el için, Başka bir hikâye başlar. Okuma bittiği zaman, Düşünceler yola çıkar, Kitap seven bir yürek, Dünyayı daha iyi anlar.

Bir kapak açılır usulca, İçeride bekler masal, Harfler yan yana dizilince, Geceye dönüşür hayal. Kimi satırda eski bir ev, Kimi satırda kuş sesi, Okuyan her insan taşır, Kendi kalbinin ülkesi. Bir bilgi düşer aklıma, Karanlıkta küçük bir mum, Öğrendikçe genişler içim, Dar sokaklardan çıkar ruhum. Sayfalar çevrilirken, Zaman yavaşlar bir an, Kitapla kurulan arkadaşlık, Sessizdir ama pek sağlam. Son cümleye geldiğimde, Veda etmem hemen ona, Çünkü her iyi kitap, Yeni bir başlangıçtır bana.

Pencere kenarında kitabım, Dışarıda akşamın rengi, İçimde uzak bir ülke, Uyandırır gezi isteği. Bir satırda yıldız parlar, Bir diğerinde nehir akar, Okudukça zihnimde, Küçük bir evren kurulur. Bazen tarih anlatır bana, Kimi zaman doğayı, Her bilgi usulca değiştirir, Dünyaya baktığım aynayı. Kitap, yalnız kâğıt değildir, Düşüncenin canlı izi, Bir insanın bıraktığı ses, Yıllara ulaşan gizli denizi. Kapağı kapanır sonunda, Fakat sözleri kalır bende, Okuyan yürek yeniden doğar, Her çevrilen sayfayla birlikte.