Okul ile İlgili Şiirler

Sabahın serinliğiyle avlu ışığa bürünür, Tahtada yeni bir dünya, gözlerde umut görünür, Birlikte öğrenen kalpler sessizce güçlenir, Her ders, geleceğe açılan bir pencere olur.

Çantamda kitaplar, cebimde küçük bir cesaret, Koridorda yankılanır dostluk dolu hareket, Bugün öğrendiğim her söz yarına uzanır, Okul, içimde büyüyen aydınlık bir yoldur.

Kapıda başlar merak, içeri girince renklenir, Bir soru düşer akla, bin küçük düşe çevrilir, Arkadaş gülüşüyle ağır çanta hafiflenir, Okul dediğin yerde yarın bugünden yeşerir.

Bahçede top sesleri, pencerede sabah ışığı, Ders arası kahkahalar sarar bütün sınıfı, Bir kalem paylaşılır, bir sır gönülde saklanır, Çocukluğun en güzel resmi okulda tamamlanır. Tahtaya yazılan harfler yalnız bilgi değildir, Her biri sabra, emeğe açılan ince bir yoldur, Bugün küçük görünen o çalışkan adımlar, Yarın kurulacak düşlere sağlam temel olur.

Yağmur inerken bile canlıdır okul kapısı, Islak montların altında saklıdır gün ışığı, Bir öğretmen gülümser, içimiz ısınır, Zor gelen dersler bile birlikte aşılır. Teneffüste uçuşur çocukça planlar, Sırada bekler nice güzel anlar, Yıllar geçse de silinmez o sesler, Okul, kalpte uzun süre çalan bir şarkıdır.

Güneş daha yükselmeden okul yolu canlanır, Kimi elinde defterle, kimi düşlerle uyanır, Kapıda karşılaşınca yorgunluk dağılır gider, Bir selam, uzun bir günün ilk sevincini verir. Sınıfta açılan kitap ufuklara kanat takar, Öğretmenin sabırlı sesi karanlığı aydınlatır, Yan yana büyür sorular, cevaplar çoğalır, Okuldan çıkan her çocuk dünyaya başka bakar.

Kaldırım boyunca ilerler ayaklar, Pencerelerden süzülür ince sabah, İçimde çözülmeyi bekleyen sorular, Günün kapısını aralar bir merhaba. Sıralar yan yana, düşler omuz omuza, Biri resim çizer, biri şiir kurar, Öğretmen gösterir görünmeyen yolu, Her merak yeni bir kapıya varır. Zil akşamı haber verse de bitmez ders, Çünkü insan kendini de orada tanır, Bir arkadaşın sözü, bir kitabın kokusu, Yıllar sonra bile içimizde yaşar.

Avluda dallar titrer, mevsim değişir, Çocuk sesleri taşar açık pencereden, Kimi ilk kez çözer güç bir problemi, Kimi cesaret bulur söz söylemeden. Defter kenarında büyür küçük hedefler, Her çizgi sabırla düzene kavuşur, Bir hata, yeniden denemenin haberi, Emek verenin yolu aydınlığa ulaşır. Günün sonunda kapılar kapanır, Fakat öğrenilenler bizimle yürür, Okulda atılan her sağlam adım, Uzak bir geleceğe sessizce sürür.

Sabahın ilk adımı taş döşeli yolda, Çantamda merak var, biraz da telaş, Kapıyı açınca tanıdık yüzler karşılar, Gün başlar, içimde çoğalır güneş. Bir harita serilir masanın üzerine, Uzak ülkeler yaklaşır gözlerimize, Bir deney, gökyüzünü anlatır usulca, Bilgi kanat verir çocuk düşlerine. Akşamüstü susar sınıfın kalabalığı, Tahtada kalır günün son cümlesi, Eve dönerken anlarım yavaşça: Okul, yarına taşınan bugünün sesidir.

Sabah, perdelerin ardından çağırır, Ayakkabılar aceleyle bağlanır, Sofrada yarım kalan sıcaklıkla Çocuk yollara düşer, gün hazırlanır. Okulun bahçesinde renk renk sesler, Bir uçurtma gibi yükselir neşeler, Kimi yeni bir dosta el uzatır, Kimi içine sakladığı düşü söyler. Ders başlayınca dünya genişler, Sayılar, sözcükler sıraya dizilir, Bir öğretmenin sakin anlatımıyla En uzak düşünceler yakına gelir. Dönüşte çanta yine ağırdır biraz, Ama gönülde hafiflemiştir telaş, Çünkü her gün okuldan alınan şey Bir bilgi kadar güzel, bir anıdır.

Kış sabahı camlarda ince buğu, Koridorda sıcak bir uğultu, Eldivenler çıkar, kitaplar açılır, Güne başlar sınıf, pırıl pırıl umutlu. Bir harf öğrenilir, bir resim tamamlanır, Yanlışlar sabırla yeniden yazılır, Küçük bir başarı alkışa dönüşür, Çekin­en yürekler yavaşça açılır. Bahçede rüzgâr saçlarımızı dağıtır, Teneffüs, zamanı bir anda kısaltır, Paylaşılan bir simit, ortak bir kahkaha, En sıradan günü bile güzelleştirir. Yıllar sonra dönüp bakınca insan, Hatırlar tahtayı, sırayı, o zamanı, Okulun verdiği en değerli armağan, Kendine ve dünyaya inanan bir yanıdır.

Gün doğarken sessiz sokak uyanır, Bir çanta hazırlanır, umutla dolar, Küçük bir el kapının koluna uzanır, Uzakta okul, sabahı karşılar. Bahçede buluşur birbirinden farklı Düşleri, sesleri, renkleri çocukların, Bir oyun başlar, bir dostluk kurulur, Gülüşler kaplar dört yanını avlunun. Ders saatinde sözcükler canlanır, Tarih konuşur, sayılar yol gösterir, Bir soru sorulur; sınıfın içinden Yeni bir düşünce gökyüzüne yükselir. Öğretmenin emeği görünmez bir köprü, Dünü bugüne, bugünü yarına bağlar, Her öğüt, zamanın içinde saklanan Güvenli ve aydınlık bir iz bırakır. Zil çalıp akşam okuldan ayırsın, Gün bitse de bitmez kazanılanlar, Çocukluk, o sıraların çevresinde Ömür boyu anlatılacak renkler saklar.

İlk günün heyecanı gözlerde parlar, Yeni bir önlük, yepyeni sayfalar, Bilinmeyen koridor boyunca Merakla yürür küçük adımlar. Sonra tanıdıklaşır sınıfın duvarı, Pencereden görünür mevsimlerin hali, Bir arkadaşın uzattığı kalemle Kısalır günün bütün zorlukları. Kimi zaman zorlanır sabırlı eller, Bir cümle kurulmaz, bir şekil eksik kalır, Fakat yeniden başlayan her çalışma İçimizde güçlü bir ışık yakar. Törenlerde yükselir ortak sesimiz, Bayrakla birleşir temiz dileğimiz, Okul, yalnız bilgi veren bir yer değil, Birlikte büyümeyi öğreten evimiz. Yıllar geçer, değişir sınıflar, Duvarlarda soluklaşır eski izler, Ama okuldan kalan o sıcak duygu Kalbimizin en aydınlık yerinde sürer.