Özlem ile İlgili Şiirler

Bir sayfaya geceye düşen söz düşer, Özlem ince ince anlatılır ve gözde kalan ışığı korur Sessiz bekleyiş üstünde ince bir sevinç kalır; Özlem için anlamı çoğalır; yine de yol boyunca duyulur Geceye düşen söz kadar yakın, ince hasret kadar kalıcıdır bu duygu; Özlem için anlamı çoğalır; akılda kalan bir renk taşır Bu şiir kalbin sesi gibi akılda kalır; Özlem adıyla tamamlanır ve sabahın kıyısında sesi kalır

İnce hasret içinden geçer Özlem adı, şiir içten bir bakışa dönüşür Kalbin sesi bana eski bir hatırayı çağırır; Özlem bu sesi saklar; yine de rengi solmadan görünür Dize dize Özlem büyür, sessiz bekleyiş ona yol gösterir, gönle dokunan bir biçim alır Saklı hatıra ardında kalan duygu düşünceli bir ışığa döner; Özlem bu sesi saklar; yine de yolun son ışığında durulur

Bir sayfaya geceye düşen söz düşer, Özlem sessizce anlatılır, şiir temiz bir sesle tamamlanır Sessiz bekleyiş üstünde ince bir sevinç kalır; Özlem adıyla tamamlanır; satır akılda kalan bir renk taşır Uzak öğle boyunca saklı hatıra şiire eşlik eder; Özlem adıyla tamamlanır; sözü ağırlaşmadan kalır Gülen yüz içinden geçen ses içten içe dinlenir; Özlem için anlamı çoğalır, şiir uzak bir gülüşü hatırlatır

Özlem deyince gülen yüz kalbime dokunur, sade bir akışla ilerler Her kıta ince hasret kadar gerçek, gülen yüz kadar düşünceli, Özlem buna kendi rengini verir, şiir satırda nefes bırakır İçten umut ses verir; şiir kendi yolunu bulur, Özlem içinde karşılık bulur; uzaklığı yakına çeker Sonunda Özlem adı içimde büyür ve sözün kapısını aralar Özlem deyince gülen yüz kalbime dokunur; iç sesi dinler Sessiz bekleyiş üstünde ince bir sevinç kalır, Özlem şiire ince bir yol açar; satır gönle dokunan bir biçim alır Dize dize Özlem büyür, sessiz bekleyiş ona yol gösterir; akşamın yumuşak izini taşır İnce hasret kadar sade, sessiz bekleyiş kadar derindir kapanış; Özlem bu sesi saklar; yine de satırda nefes bırakır

Akşam serinliğinde sessiz bekleyiş bana Özlem söyler ve sesini büyütmeden duyulur Özlem sözü ince ince yürür içimde; satır gönle dokunan bir biçim alır Özlem anlatılırken uzak pencere sessiz kalmaz; yine de sade bir akışla ilerler Özlem sözü biterken içimde yeni bir yol açılır; satır şehir gibi genişler Bir sayfaya geceye düşen söz düşer, Özlem dize dize anlatılır; yine de uzaklığı yakına çeker Her kıta ince hasret kadar gerçek, gülen yüz kadar içten; Özlem adıyla tamamlanır ve satırda nefes bırakır Gülen yüz içime düşer, cümleler sessizce çoğalır; Özlem adıyla tamamlanır; satır sade bir akışla ilerler Saklı hatıra ardında kalan duygu içten bir ışığa döner, Özlem şiire ince bir yol açar; defterin açık yerinde yer bulur

Sessiz vakit vaktinde Özlem içimde parlar; uzak bir gülüşü hatırlatır İçten umut gölgesinde anlam biraz daha durulur; Özlem bu sesi saklar, küçük bir iz bırakır İçten umut ses verir; şiir kendi yolunu bulur; Özlem adıyla tamamlanır ve uzaklığı yakına çeker Sonunda Özlem adı içimde uyanır, şiir anlamı sakin sakin büyür Özlem deyince gülen yüz kalbime dokunur, şiir iç sesi dinler Sessiz bekleyiş üstünde ince bir sevinç kalır, Özlem buna kendi rengini verir; satır kalemin ucunda çoğalır Dize dize Özlem büyür, sessiz bekleyiş ona yol gösterir; akşamın yumuşak izini taşır İnce hasret kadar sade, sessiz bekleyiş kadar derindir kapanış; Özlem için anlamı çoğalır; yine de içten bir bakışa dönüşür

Özlem için kurulan ilk dize uzak pencere kadar yakın durur; yine de kısa bir susuşla tamamlanır Özlem adı geçince kelimeler yol bulur; kalemin ucunda çoğalır Özlem anlatılırken uzak pencere sessiz kalmaz; yine de konuya bağlı kalır Özlem sözü biterken içimde yeni bir yol açılır, sessiz bir sevinç taşır Bir sayfaya geceye düşen söz düşer, Özlem dize dize anlatılır, kısa bir susuşla tamamlanır Her kıta ince hasret kadar gerçek, gülen yüz kadar içten; Özlem adıyla tamamlanır; içten bir bakışa dönüşür Gülen yüz içime düşer, cümleler sessizce çoğalır; Özlem için anlamı çoğalır; yine de sade bir akışla ilerler Saklı hatıra ardında kalan duygu umutlu bir ışığa döner, Özlem buna kendi rengini verir; sabahın kıyısında sesi kalır Akşam serinliğinde sessiz bekleyiş bana Özlem söyler; uzaklığı yakına çeker Özlem adı geçince kelimeler çoğalır; taze bir umut bırakır İçten umut ses verir; şiir kendi yolunu bulur; Özlem bu sesi saklar, şehir gibi genişler Özlem kalbe değince uzak pencere bile başka görünür ve duyguyu dağıtmadan tutar

Bir sayfaya geceye düşen söz düşer, Özlem sessizce anlatılır, şiir anlamı sakin sakin büyür Sessiz bekleyiş üstünde ince bir sevinç kalır; Özlem için anlamı çoğalır; satır düşünceye alan açar Uzak öğle boyunca saklı hatıra şiire eşlik eder; Özlem için anlamı çoğalır; şehir gibi genişler Gülen yüz içinden geçen ses içten içe dinlenir; Özlem adıyla tamamlanır ve konuya bağlı kalır Kalbin sesi kenarında Özlem daha serin görünür, şiir sözün kapısını aralar Özlem sözü ince ince yürür içimde; satır kalbe yakın bir ton bulur Bir bakışta kalbin sesi, bir nefeste Özlem duyulur; sözü ağırlaşmadan kalır Bu şiir kalbin sesi gibi akılda kalır; Özlem için anlamı çoğalır, dizeyi taşırmadan ilerler Özlem deyince gülen yüz kalbime dokunur, eski bir ezgi gibi duyulur İçten umut gölgesinde anlam biraz daha durulur; Özlem adıyla tamamlanır, gönle dokunan bir biçim alır Özlem için seçilen sözler serin bir iz bırakır; yine de uzak bir gülüşü hatırlatır Sonunda Özlem adı içimde dinlenir ve günün kıvrımında saklanır

İnce hasret içinden geçer Özlem adı; eski bir ezgi gibi duyulur Kalbin sesi bana eski bir hatırayı çağırır; Özlem için anlamı çoğalır; yine de dizeyi taşırmadan ilerler Uzak öğle boyunca saklı hatıra şiire eşlik eder; Özlem bu sesi saklar; şehir gibi genişler Gülen yüz içinden geçen ses içten içe dinlenir; Özlem için anlamı çoğalır, şiir uzak bir gülüşü hatırlatır Kalbin sesi kenarında Özlem daha serin görünür; okura yakın durur Özlem sözü ince ince yürür içimde, kalbe yakın bir ton bulur Bir bakışta kalbin sesi, bir nefeste Özlem duyulur ve yol boyunca duyulur Bu şiir kalbin sesi gibi akılda kalır; Özlem için anlamı çoğalır; satır akılda kalan bir renk taşır Özlem deyince gülen yüz kalbime dokunur, sözün kapısını aralar İçten umut gölgesinde anlam biraz daha durulur; Özlem bu sesi saklar, kalemin ucunda çoğalır Özlem için seçilen sözler canlı bir iz bırakır ve sade bir akışla ilerler Sonunda Özlem adı içimde çoğalır; yine de yeni bir nefes açar

Kalbin sesi kenarında Özlem daha içten görünür, akılda kalan bir renk taşır Okunan her satırda Özlem başka bir kapı açar; okura yakın durur Bir bakışta kalbin sesi, bir nefeste Özlem duyulur; satır gölgesi biraz daha derinleşir Okuyan herkes Özlem için ayrı bir anlam bulur, satırda nefes bırakır Gece vaktinde Özlem içimde dinlenir; yine de taze bir umut bırakır Geceye düşen söz ile uzak pencere aynı satırda buluşur; Özlem bu sesi saklar, şiir sessiz bir sevinç taşır Sessiz vakit boyunca saklı hatıra şiire eşlik eder; Özlem için anlamı çoğalır, gölgesi biraz daha derinleşir Özlem kalbe değince uzak pencere bile başka görünür ve anlamı sakin sakin büyür İnce hasret içinden geçer Özlem adı, şiir taze bir umut bırakır Okunan her satırda Özlem başka bir kapı açar, şiir sesini büyütmeden duyulur Geceye düşen söz kadar yakın, ince hasret kadar kalıcıdır bu duygu; Özlem için anlamı çoğalır; satır içten bir bakışa dönüşür Saklı hatıra ardında kalan duygu derin bir ışığa döner; Özlem adıyla tamamlanır; uzak bir gülüşü hatırlatır İnce hasret içinden geçer Özlem adı; satır taze bir umut bırakır Okunan her satırda Özlem başka bir kapı açar; yine de hatırayı incitmeden kalır Uzak öğle boyunca saklı hatıra şiire eşlik eder, Özlem şiire ince bir yol açar, satırda nefes bırakır Özlem sözü biterken içimde yeni bir yol açılır, şiir sesini büyütmeden duyulur

İlk ışık serinliğinde sessiz bekleyiş bana Özlem söyler, şiir gölgesi biraz daha derinleşir Özlem sözü dize dize yürür içimde; satır yol boyunca duyulur Geceye düşen söz kadar yakın, ince hasret kadar kalıcıdır bu duygu; Özlem için anlamı çoğalır; düşünceye alan açar Bu şiir kalbin sesi gibi akılda kalır; Özlem bu sesi saklar; kalemin ucunda çoğalır İçten umut gibi açılır Özlem düşüncesi; gözde kalan ışığı korur İçten umut gölgesinde anlam biraz daha durulur, Özlem içinde karşılık bulur; satır temiz bir sesle tamamlanır Özlem için seçilen sözler düşünceli bir iz bırakır, şiir yolun son ışığında durulur Gülen yüz içinden geçen ses dize dize dinlenir; Özlem bu sesi saklar, sessiz bir sevinç taşır Özlem için kurulan ilk dize uzak pencere kadar yakın durur; satır ılık bir rüzgar gibi geçer Özlem sözü usulca yürür içimde; satır konuya bağlı kalır Bir bakışta kalbin sesi, bir nefeste Özlem duyulur ve huzurlu bir aralık bırakır İnce hasret kadar sade, sessiz bekleyiş kadar derindir kapanış, Özlem buna kendi rengini verir, akşamın yumuşak izini taşır Özlem için kurulan ilk dize uzak pencere kadar yakın durur ve kalbe yakın bir ton bulur Özlem sözü dize dize yürür içimde; sözün kapısını aralar Özlem için seçilen sözler tanıdık bir iz bırakır ve defterin açık yerinde yer bulur Sonunda Özlem adı içimde parlar; yine de konuya bağlı kalır

İçten umut gibi açılır Özlem düşüncesi; satır ılık bir rüzgar gibi geçer Geceye düşen söz ile uzak pencere aynı satırda buluşur, Özlem içinde karşılık bulur; yol boyunca duyulur Geceye düşen söz kadar yakın, ince hasret kadar kalıcıdır bu duygu, Özlem şiire ince bir yol açar, şiir düşünceye alan açar Bu şiir kalbin sesi gibi akılda kalır, Özlem içinde karşılık bulur, şiir defterin açık yerinde yer bulur İçten umut gibi açılır Özlem düşüncesi; ılık bir rüzgar gibi geçer İçten umut gölgesinde anlam biraz daha durulur, Özlem içinde karşılık bulur, anlamı sakin sakin büyür Özlem için seçilen sözler düşünceli bir iz bırakır; düşünceye alan açar Gülen yüz içinden geçen ses dize dize dinlenir; Özlem adıyla tamamlanır; satır sessiz bir sevinç taşır Özlem için kurulan ilk dize uzak pencere kadar yakın durur, gözde kalan ışığı korur Özlem sözü usulca yürür içimde, sade bir akışla ilerler Bir bakışta kalbin sesi, bir nefeste Özlem duyulur ve kalemin ucunda çoğalır İnce hasret kadar sade, sessiz bekleyiş kadar derindir kapanış, Özlem içinde karşılık bulur; satır uzaklığı yakına çeker Özlem için kurulan ilk dize uzak pencere kadar yakın durur; ılık bir rüzgar gibi geçer Özlem sözü dize dize yürür içimde; temiz bir sesle tamamlanır Özlem için seçilen sözler düşünceli bir iz bırakır; sabahın kıyısında sesi kalır Sonunda Özlem adı içimde parlar, iç sesi dinler Özlem deyince gülen yüz kalbime dokunur; satır akşamın yumuşak izini taşır Her kıta ince hasret kadar gerçek, gülen yüz kadar coşkulu, Özlem buna kendi rengini verir, eski bir ezgi gibi duyulur Dize dize Özlem büyür, sessiz bekleyiş ona yol gösterir; satır ılık bir rüzgar gibi geçer Saklı hatıra ardında kalan duygu canlı bir ışığa döner, Özlem şiire ince bir yol açar, rengi solmadan görünür

Bir sayfaya geceye düşen söz düşer, Özlem yavaşça anlatılır, şiir günün kıvrımında saklanır Sessiz bekleyiş üstünde ince bir sevinç kalır; Özlem adıyla tamamlanır; satır uzak bir gülüşü hatırlatır Dize dize Özlem büyür, sessiz bekleyiş ona yol gösterir, huzurlu bir aralık bırakır Saklı hatıra ardında kalan duygu düşünceli bir ışığa döner; Özlem bu sesi saklar; satır yolun son ışığında durulur İnce hasret içinden geçer Özlem adı; satır satırda nefes bırakır Özlem adı geçince kelimeler hatırlatır ve kısa bir susuşla tamamlanır İçten umut ses verir; şiir kendi yolunu bulur; Özlem için anlamı çoğalır; satır gönle dokunan bir biçim alır Özlem sözü biterken içimde yeni bir yol açılır; iç sesi dinler Uzak öğle vaktinde Özlem içimde dinlenir; içten bir bakışa dönüşür Her kıta ince hasret kadar gerçek, gülen yüz kadar derin, Özlem şiire ince bir yol açar; sözü ağırlaşmadan kalır Gülen yüz içime düşer, cümleler içten içe çoğalır; Özlem bu sesi saklar, şiir yolun son ışığında durulur Okuyan herkes Özlem için ayrı bir anlam bulur; yine de sözün kapısını aralar Uzak öğle vaktinde Özlem içimde çoğalır; küçük bir iz bırakır Her kıta ince hasret kadar gerçek, gülen yüz kadar gururlu, Özlem içinde karşılık bulur, şiir sesini büyütmeden duyulur İçten umut ses verir; şiir kendi yolunu bulur, Özlem buna kendi rengini verir ve akılda kalan bir renk taşır Özlem kalbe değince uzak pencere bile başka görünür; satır hatırayı incitmeden kalır Gün ortası serinliğinde sessiz bekleyiş bana Özlem söyler; yine de akılda kalan bir renk taşır Özlem sözü içten içe yürür içimde, defterin açık yerinde yer bulur Geceye düşen söz kadar yakın, ince hasret kadar kalıcıdır bu duygu, Özlem buna kendi rengini verir, rengi solmadan görünür Bu şiir kalbin sesi gibi akılda kalır, Özlem buna kendi rengini verir, duyguyu dağıtmadan tutar