Sessizliğin Eşiğinde
Akşam, eski bir kapı gibi kapandı içime, uzakta bir ışık kaldı, adı konmamış. Sokaklar ayak seslerini sakladı, ben kendimi suskunluğun eşiğinde buldum...
2 okunma
Akşam, eski bir kapı gibi kapandı içime, uzakta bir ışık kaldı, adı konmamış. Sokaklar ayak seslerini sakladı, ben kendimi suskunluğun eşiğinde buldum...
Çocukluğumdan kalma bir ev vardı, pencereleri sabaha bakardı. Duvarlarında unutulmuş gölgeler, merdivenlerinde yarım kalmış adımlar. Şimdi o ev, bir ...
Yol, ayaklarımızdan önce bilirdi hangi taşın suskun, hangi derenin derin olduğunu. Biz yalnızca yürüdük; gökyüzü üzerimizde ağır bir emanet gibi durdu...