Yolun Hafızası

Yol, ayaklarımızdan önce bilirdi hangi taşın suskun, hangi derenin derin olduğunu. Biz yalnızca yürüdük; gökyüzü üzerimizde ağır bir emanet gibi durdu. Bir yerde durup geriye baktık, ufuk, adlarımızı çoktan silmişti. Yine de içimizde ince bir iz kaldı: yolun değil, birlikte yürümenin hafızası.
Favoriye Ekle
Puan: ★ 0.0 (0)
1 okunma 42 kelime 2 kıta 11 Aug 2026

Nosret Rahmani Şiirleri

Tüm Nosret Rahmani şiirleri →