Samsun ile İlgili Şiirler

Karadeniz kıyısında mavi bir sabah açılır Samsun’un adı dalgalara karışır Bandırma Vapuru ufukta sessizce parlar İçimde memleket diye sıcak bir ışık yanar

Akşam iner sahile, martılar susar Samsun’un taşlarında çocukluğum gezer Denizden gelen serinlik avuçlarımı doldurur Şehir, kalbimde uzaklığı unutturan bir pencere açar

19 Mayıs yolu sabaha doğru uzanır Adımların altında tarih yeniden canlanır Karadeniz, kıyıya köpüklü bir selam bırakır Samsun, genç bir umudu göğsünde saklar Bandırma Vapuru’nun gölgesinde vakit ağırlaşır Eski bir yolculuk bugünün sesine bağlanır Rüzgâr, dalga ve bayrak aynı anda yükselir Bu şehirde özgürlük deniz kadar genişler

Sahil boyunca ışıklar suya ince çizgiler çizer Bir balıkçı teknesi gecenin sessizliğini böler Samsun, yorgun günün omzuna elini koyar Kıyıda bekleyen her kalbe yeni bir hikâye söyler 19 Mayıs yolu yalnız bir cadde değildir Yürüyenlerin düşlerini geleceğe taşır Bandırma Vapuru, geçmişten gelen bir yürek gibi Şehrin göğsünde hâlâ cesaretle yaşar

Karadeniz’in tuzu siner sabah rüzgârına Samsun, gün doğarken renk değiştirir Kıyıda uyanan şehir, kahvaltı kokularıyla ısınır Deniz, evlerin önünden uzun bir türkü geçirir 19 Mayıs yolunda bayraklar göğe uzanır Genç adımlar taş kaldırımlara canlılık katar Dünden kalan inanç, bugünün sesine karışır Her köşe geleceğe açılan bir kapı olur Bandırma Vapuru, ufku tutan sağlam bir hatıra Güvertesinde memleketin kararlı nefesi vardır Samsun’a bakan gözlerde aynı ışık çoğalır Şehir, tarihini yarının düşleriyle tamamlar

Yağmur sonrası parlayan caddelerde yürürüm Samsun’un sesi dükkân kepenklerine sinmiştir Bir simitçinin sıcak çağrısı sabahı doldurur Şehrin gündelik telaşında bile huzur büyür Uzakta Karadeniz gri bir örtü gibi serilir Köpükler kıyıya sabırlı mektuplar bırakır İçimde kalan çocukluk, her dalgada geri döner Samsun adı, özlemin en aydınlık tarafıdır Gece olduğunda vapur müzesinde ışıklar yanar Geçmişin izleri sessizce duvarlarda gezinir 19 Mayıs yolu karanlıkta bile yön gösterir Bu şehir, suskunluğuyla bile cesaret anlatır

Samsun’a varan yol deniz kokusuyla başlar Ufukta bulutlar ağır ağır yer değiştirir Kıyıya vuran su, şehrin nabzını tutar Her dalga başka bir karşılaşmayı haber verir Bandırma Vapuru, limanda vakur bir anı gibi Gövdesinde nice başlangıcın izi durur Rüzgâr direklerine dokunup geri çekilir Tarih, bugünle aynı güvertede buluşur 19 Mayıs yolu kalabalık sabahlara açılır Bayrakların altında yüzlerce düş yürür Gençlik, taş sokaklara taze bir ses verir Samsun’un ufku bu sesle daha da genişler Akşam çökünce sahil lambaları yanar Çay buharı küçük masalarda yükselir Bir şehir, hem geçmişini hem yarınını taşır Ben Samsun’u böyle, canlı ve içten severim

Kıyıda duran tekneler geceye hazırlanır Martılar son kez gökyüzünde döner Samsun’un üstüne lacivert bir sessizlik iner Deniz, ayın yüzünü yavaşça kendine çeker Sabah olunca pazar yerleri sesle dolar Taze ekmek kokusu sokaklara yayılır Karadeniz’in serinliği yüzlere dokunur Şehir, her yeni günde yeniden kurulur Bir zamanlar Bandırma Vapuru’yla gelen umut Bugün çocukların gözlerinde sürer 19 Mayıs yolu boyunca uzanan adımlar Geçmişin emanetini yarına götürür Samsun’dan ayrılan, kıyıda bir iz bırakır Dönüş vakti gelse de kalp burada oyalanır Çünkü bazı şehirler yalnızca gezilmez İnsanın içinde uzun süre yaşamayı sürdürür

Samsun, sabahı denizden alan şehir Güneşin ilk rengi kıyılarına düşer Kuş sesleri yükselir eski çatıların üstünden Yeni gün, kapıları umutla açar Karadeniz’in dalgası sert, kalbi yumuşaktır Kıyıda bekleyen taşlar nice sır bilir Rüzgâr, uzak limanlardan haber getirirken Şehir kendi hikâyesini sessizce büyütür Bandırma Vapuru’nda saklıdır büyük başlangıç Ahşap gövdesi tarihin sesini taşır O günün kararlılığı bugün de duyulur Her bakışta özgürlüğe açılan bir yol vardır 19 Mayıs yolu bayraklarla aydınlanır Genç sesler meydanlarda yankı bulur Samsun, yalnızca geçmişi anan bir şehir değil Yarını kurmaya çağıran canlı bir yürektir Akşamın mavisi sahile yerleştiğinde İnsan, bu kente neden bağlandığını anlar Bir vapur, bir yol, bir deniz ve bin hatıra Samsun adıyla içimizde yeniden parlar

Yağmurlu bir günde Samsun’a bakarım Camda süzülen damlalar denize karışır Uzakta liman, gri göğün altında bekler Şehir yine de içten bir sıcaklık taşır Sokak aralarında eski evlerin gölgesi Yeni binaların ışıklarıyla yan yana durur Geçmiş ve bugün aynı caddede yürür Her adım, başka bir hatırayı uyandırır Bandırma Vapuru’na çevrilir gözlerim Dalgaların ardında uzun bir yol görünür Bir milletin cesareti kıyıda nöbet tutar Samsun, bu emaneti kalbinde korur 19 Mayıs yolu akşamları da canlıdır Kaldırımlarda genç kahkahalar duyulur Bayrakların rengi karanlığı deler geçer Umut, şehrin üzerinde yıldız gibi durur Bir gün uzaklarda Samsun’u özlersem Önce denizin sesini hatırlayacağım Sonra içimde sessizce büyüyen o duyguyu Memleket dediğim yerde yeniden bulacağım