Sevgi ile İlgili Şiirler

Yorgunluğum kapında ayakkabısını çıkarır Sesinle hafifler günün ağırlığı Bazen tek bir bakış yeter İnsan kendini yeniden bulur

Aramızda yollar uzasa da Bir haberin içime gün doğurur Seni düşünmek uzaklık değildir Kalbim sana sessizce yaklaşır

İçimde usulca çınlayan bir ezgi Adını bilmeden seni anlatır Bir gülüşün dokunur akşamıma Kalbim yeniden dünyaya açılır

Günün ilk ışığı perdeye vururken Aklıma düşer birlikte güldüğümüz an Kahvenin kokusu yayılır odaya Sabah, senden kalan bir selam taşır Eski bir yolun kıyısında durur anılar Her taşta başka bir adımın izi Sevgi, geçmişe dönüp bakmak değil Bugünü onunla daha güzel kurmaktır

Kalbimde sana ayrılmış bir oda var Penceresi gökyüzüne bakıyor Ne fırtına kapısını kapatabildi Ne de zaman ışığını azaltabildi Bir sözün düğümlerimi çözer Yakınlığın omuzlarımdan yük alır Sevgi, kendini saklamadan durabilmek Ve karşısında yargılanmayacağını bilmektir

Akşamın kenarında dinlenir gölgen Sofrada bir sandalye daha belirir Adını söylemesem de anlar ev Özlediğim yerin neresi olduğunu Sevgi, aceleyle parlayan bir kıvılcım değil Kül altında sabırla duran kor Birlikte susarken bile anlaşmak İki yüreğin bulduğu en sakin yol

Masada unutulmuş bir fincan Dudaklarında kalan gülüşü saklar Ev, duvarlardan çok daha geniştir İçinde senin sesin dolaşınca Bir kumaş parçası, eski bir melodi Bazen geçmişi ansızın uyandırır Yıllar uzaklara savursa da bizi Bazı bağlar içten içe ışır Sana kusursuz bir dünya vaat edemem Fakat dar gününde kapını çalarım Sevgi, süslü sözlerden önce gelir Bir dost eli gibi uzanır karanlığa

Bakışın değdiğinde sabah değişir Gökyüzü daha duru görünür İnsan değer gördüğü yerde Kendi yarasına da merhem olur Yollar ayrılıp yönler karışsa İçimde bıraktığın pusula kalır Uzaklık yalnız haritalarda büyür Gönül bildiği yere varır Bir kapıyı bana içten açtın Dışarıdaki dünya genişledi Sevgi, tek bir kalpte durmayan Dokunduğu her şeyi iyileştiren iyiliktir

Sokaklar binlerce yüzle dolar Yine de seni uzaktan tanırım Kalabalığın içinden geçen o sıcaklık Bana doğru açılan bir yol olur Gece büyür, pencereler kararır Düşüncen başucumda bir kandil gibi Hasret, adını taşıyan ince bir iptir Çeker beni sana, görünmeden Birlikte çizdiğimiz küçük yarınlar Bugünden daha parlak görünür Sevgi, son durağı beklemek değil Aynı düşe yürürken çoğalmaktır

Adını taşlara kazımadım Çünkü izinin yeri bende belli Günün gürültüsü yükselince Varlığın içimde dinginlik olur Yan yana yürümek güzel elbette Ama asıl güç ortak düşte saklı Sevgi, aynı göğe bakabilmek Ve farklı adımlarla ilerlemektir Kimi sözler istemeden incitir Kimi susuşlar kapıları aralar Gerçek yakınlık, haklı çıkmak değil Birbirinin kalbine yeniden varmaktır Akşamın moru perdeye vurduğunda İçimde sessiz bir şükür uyanır Sana duyduğum berrak his Her gün biraz daha kök salar

Çocukluğumun güvenli akşamları gibi Sesin içimde yuva kurar Düşsem bile toparlanacağımı bilirim Çünkü varlığın cesaret verir Küçük bir haberin günümü aydınlatır Bir düşüncen dağınık yanımı toplar Sevgi, ağır yükleri yok etmek değil Onları birlikte taşınır kılmaktır Yağmur eski camı döverken Damlalarda yüzünü aramam İçten verilen değer, zaman geçse de Sessizce yaşamaya devam eder Gün biter, ışıklar birer birer söner Kalbim yönünü yine sana çevirir Bazı insanlar yalnızca gelmez Hayata yeni bir anlam getirir

İlk selamın kaldı belleğimde Gürültülü bir günün içindeki durak Seni görünce anladım belki Huzur da bir insanla başlayabilir Takvimler değişti, mevsimler geçti Saçlarımıza başka renkler kondu Yine de iyi dileklerin sıcaklığı İçimde uzun bir yaz bıraktı Sevgi yalnız neşeli saatler değildir Bazen beklemek, bazen anlamaktır Kırılan bir sözü onarmadan önce İnsanın gururunu sessizce bırakmasıdır Aynı masada büyüyen alışkanlıklar Ekmek kokusuna karışan sohbetler Paylaşılan suskunluk bile zamanla İki ayrı dünyayı birbirine bağlar Seni severken öğrendim şunu Değer, gösterişten uzakta yaşar Dünya yönünü kaç kez değiştirirse Kalbim bu emaneti saklar

Sabah, kapıyı aralayan bir mektup gibi İçeriye taze bir ışık bıraktı Her satırında senden bir iz vardı Uyuyan umudum gözlerini açtı Seni sevmek ağır ağır büyüyen Gölgesini çevresine veren ağaç gibi Rüzgârı da güneşi de karşılayıp Köklerini toprağa emanet etmektir Bazen kelimeler kıyıda kalır Gözlerin derin suyu anlatır Aramızda görünmez bir köprü kurulur Dışarıdaki gürültü bize ulaşmaz Uzak şehirler girse araya İçimdeki yerin eksilmez Gerçek bağlılık, mesafeyi ölçmez Sessizce sürdürülen bir söze benzer Gece göğü yıldızlarını toplarken İyi dileklerimi sana yollarım Her yeni günde daha iyi anlarım Sevgi, dünyaya yeniden bakmaktır