İçimdeki Sessiz Oda
İçimde bir oda var, penceresi sabaha değil, uzak bir düşüncenin kıyısına açılır. Duvarlarda eski sesler asılı, her biri adımı başka söyler; ben, kapının eşiğin...
Türkçe şiirleri tarayıcı üzerinden sesli dinle. Sevdiğin şiiri açmadan önce listeden dinlemeye başlayabilirsin. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
İçimde bir oda var, penceresi sabaha değil, uzak bir düşüncenin kıyısına açılır. Duvarlarda eski sesler asılı, her biri adımı başka söyler; ben, kapının eşiğin...
Günleri masanın üzerine serdim, ince kâğıtlar gibi titriyorlardı. Dün, bugünün cebinden çıktı; yarınsa hâlâ katlı duruyordu. Bir tarih çizdim boşluğa, sonra si...
Bugün avucumda ağır bir taş, Dünden kalmış, adı konmamış. Onu yolun kenarına bıraktım, Belki başka biri dinlenir yanında. Her yara bir gün susmayı öğrenir, Her...
Gece, kapıya bıraktı sessiz bir soru, Koridorda uzadı gölgelerin yolu. Bir saat tıkırdadı, sustu bütün ev, Cevabı sakladı perdedeki rüzgâr. Masada soğuyan bir ...
Masanın üstünde katlanmış bir gece, kenarında yarım kalmış bir cümle. Uyku, uzak bir kıyı gibi bekler; ben düşüncelerimin kıyısında dururum. Sabah gelirse bunu...
Bir şehir taşlardan kurulmaz yalnız, Her kapıda bir karar, her meydanda bir yüz. Kendine bakan yurttaşın gözlerinde Büyür ya da eksilir ortak gökyüzü. Adalet u...
Gece, kendi gölgesini taşır; uzak bir yıldız bunu bilir. Sessizlik derinleştikçe küçük bir ışık büyür içimizde. Ateş, külü reddetmez, kül de ateşi unutmaz. Her...
Uzak bir meydanda susar davullar, Toprağın altında ağırlaşır adımlar. Bir çocuğun bakışı yükselir sonra, Savaşın bütün gürültüsünü aşar. Bir ses yeter bazen, İ...
Bir kapı sandığım sessizlikte adımlarımın sesini duydum; dışarıdan gelmiyordu yol, içimde yavaşça kuruluyordu. Korku, duvar diye yükseldi önce, sonra gölgem ka...
Omuzlara konan yük her zaman taş değildir; bazen söylenmemiş bir sözdür. Yol uzar, adımlar yorulur, yine de bir başkasının sabahı için kapıyı açık bırakırız....
Bir taşın üstünde bekler sabah, Sözden önce doğar dinginlik. Dinleyen kalp, yolu kendisi bulur. Bir el uzanır eski bir dosta, Kırgınlık çözülür yavaşça. İyilik...
Gece, göğün derin cebinde Yıldızlar sayısız bir soru gibi, Sessizlik, ışığın dilini bekler. Bir çizgi uzanır zamandan zamana, Uzaklıklar birbirine yaklaşır; Ev...
Bir çocuk sorar: Neden parlar ay? Cevap, ufukta açılan küçük bir kapı, Merak yürür, gölgeler çekilir. Bilmek, her şeyi bitirmek değildir; Yeni bir gökyüzü kurm...
Bir masa kurulur akşamüstü, Sözlerden önce bakışlar gelir. Birinin susuşu, ötekinin Yüreğinde yer bulur, büyür. Dinlemek, boş bırakmak değildir; Bir kalbe yer ...
İçeride bekleyen cümleler, duvarlara çarpıp susmasın. Bir pencere aç kendine, yeni bir rüzgâr dolaşsın. Değişim bazen sessiz gelir, bir düşüncenin ucundan. Hay...
Akşam, yorgun bir kandil gibi eğildi suya, Gölgeler usulca çekildi eski duvarlardan. Bir kuş, adını bilmediğim uzak bir duaya Kanat açtı, görünmez yolların ardı...
Yol uzundu, gökyüzü açık ve serin, Adımlar taşlara emanet, yüzüm rüzgâra. Bir işaret aradım sessizliğin içinden, Bir yıldız düştü uzaktaki karanlığa. Dönmek de...
Bir el uzanır diğerine, Karanlık azalır hemen; Paylaşınca ekmeğimizi, Genişler soframız erken. Sen gülersen ben de güler, Çoğalır içimizde bahar; Yan yana dura...
Bir yana dünya, bir yana vicdan, Hangisi ağır gelir akşam olunca? İnsan kendisiyle baş başa kalır, Sustuğu sözler döner yankılanınca. Adalet, kalpte kurulan bi...
Duvarın ardında bir bahçe var, çiçekleri adlarını bilmiyor. Rüzgâr, dallar arasında dolaşırken eski bir şarkıyı değil, boşluğu söylüyor. Ben kapısına yaklaşınc...
Bir otobüs bekler gibi bekledim günü, Ne gelen belliydi ne gidenin adı. Durağın camında solgun bir gökyüzü, Kendine sığmayan bulutlarla doluydu. Sonra bir ses ...
Avucumda tuttuğum toprak bir bahçeden daha genişti. İçinde susmuş tohumlar, unutulmuş ayak izleri vardı. Bir çocuk geçti önümden, elinde kırık bir oyuncak tren...
Akşam, kapının önünde ağırlaşır, Bir fincanın içinde susar şehir. İçeri girmeye çekinen rüzgâr, Perdede ince bir iz bırakır. Ben, günün unuttuğu kelimeleri Eşi...
Deniz çekildi, taşlar kaldı kıyıda, Her biri başka bir günü taşıyordu. Rüzgâr, unutulmuş bir cümlenin ardından Kumlara eğilip yeniden konuşuyordu. Ben sustum; ...