Vatan ile İlgili Şiirler

Bir harita değil yalnızca adın, İçimde yankılanan sıcak bir çağrı. Kuzeyden güneye uzanan yurdum, Kalbimde kök salan güzel bir bağ.

Ayağım değdiğinde ısınır taşın yüzü, Bir çocuk gülüşü gibi çoğalır gökyüzü. Bayrağın altında birleşir bütün yollar, Yurdum, gönlümde saklı en eski türkü.

Bir kelime değil yalnız, ömürlük bir bağdır, Dağında ataların, ovasında alın teri vardır. Nereye gitsem içimde yürür senin ışığın, Vatan, insanın kendine döndüğü yerdir.

Bir avuç toprakta büyür içimde sabah, Uzaklardan çağırır beni tanıdık rüzgâr. Göğsümde sessizce ışır sevdanın adı, Vatan, kalbimde hiç susmayan pınar.

Yaylada çan sesi, ovada biçer, Sabahı emekle karşılar köyler. Bir tas çorbanın çevresinde birleşir Dünün acısını bilen gönüller. Kıyıda akşamın rengi koyulaşır, Eski taşlarda anılar dinlenir. Geleceğe bakan genç gözlerde Türkiye’nin yarınları belirir.

Karanlık bir gecede uzakta yandı kandil, Birlik olan kalplerde eksilmedi hiçbir dil. Tarihin sessizliği bize bir söz bıraktı: Bu toprak, emek ile korunur ve güzeldir. Çocukların düşlerinde masmavi yarınlar var, Tarlalarda alın teri, şehirlerde canlı bahar. Her adımda çoğalır ortak sevincimiz, Vatan, birlikte kurduğumuz aydınlık diyar.

Rüzgâr değince kumaşına değişir göğün rengi, İçimde uyanır yılların saklı sevinci. Bir meydanda toplanınca farklı seslerimiz, Aynı yürekten yükselir yurdun ezgisi. Kimi bir anı taşır, kimi yarına bakar, Hepsinin yolunu aynı sıcaklık sarar. Vatan dediğimiz, yalnız sınırdan ibaret değil; İnsanı insana bağlayan büyük bir çınardır.

Bir sabah serinliğinde uyandı eski evler, Pencerelerde umut, sokaklarda renkli sesler. Aynı göğe bakarak çoğaldı bütün eller, Yurdumun kalbinde kardeşlik büyür, yeşerir. Toprağın her zerresi bir emanet taşır, Geçmişten kalan ışık yarınlara ulaşır. Bayrak gökte dalgalanıp gönüllere konuşur, Vatan sevgisi insana en güçlü yolu açar.

Vatan ne güzel şey Başında yıldızı, ayı İçinde güneş, doğa Yanında dostu, aşı. Vatan ne güzel şey Kutsal toprak, aziz vatan Şehit kanlarıyla sulanmış Mukaddes bir vatan.

Gün, ovaya altın bir örtü serer, Saban izinde ağır ağır ilerler. Yurdun mayası alın terindedir, Toprak çalışana bereket verir. Bir uçtan ötekine uzanan yollar, Kimi tuz, kimi kekik kokusu taşır. Ayrı ağızlardan çıkan her ses Ortak bir sevdayı dile getirir. Duvarlarda eski çağların gölgesi, Meydanlarda gençliğin canlı adımı. Türkiye, özgür yarınlara doğru Umutla çoğaltır kendi ışığını.

Bir avuç toprağı avucumda sakladım, İçinde uzak dedemin ayak izini buldum. Sessiz taşlar anlattı geçmişin dilini, Ben yurdumu böyle derinden tanıdım. Göğe yükselirken bayrağın al rengi, Çocukların gözlerinde çoğaldı sevinci. Birlikte söylenen her güzel dilekte, Memleketin yarını filizlendi. Şimdi hangi yola düşsem ardımda Beni çağıran tanıdık bir koku var. Vatan, insanın kalbine yerleşince Dünyanın her yerinde onunla yaşar.

Köy yollarından geçer sabahın ayak sesi, Tarlada terleyen eller kurar günün neşesi. Her taşın altında başka bir hikâye, Yurdun sessizliği bile konuşur bizimle. Bir okul bahçesinde yükselir çocuk sesi, Kitaplarda çoğalır ülkenin nefesi. Bilgiyle büyüyen her yeni kuşak, Vatanın yarınlarına ışık taşır. Ne yalnız geçmişte kalır bu sevda, Ne de bir sözle tamamlanır. Emek veren her insanın kalbinde Memleket yeniden kurulup yaşatılır.

Dağların ardında doğar günün ilk soluğu, Çam kokusu sarar sessiz yamaçları. Bir kuş kanadında taşınır memleket, Uzaklar bile yakın gelir bu sabah. Şehirlerin ışığı geceye serpilirken, Eski bir ninni dolaşır evlerin içinde. Her kapıda başka bir hayat sürse de, Aynı sevgiyle açılır yurdun penceresi. Yarınlara bırakılan en temiz miras, Barışla güçlenen ortak bir vicdandır. Vatan, geçmişin izini geleceğe taşıyan Kocaman bir kalbin adıdır.

İlkbaharda çiçeklenir yamaçların yüzü, Yağmurla parlar taş evlerin penceresi. Köy meydanında uzar sıcak sohbetler, Toprak, yeniden hatırlar bereketini. Yazın altın rengine bürünür ovalar, Güneş altında ağır ağır olgunlaşır başaklar. Bir türkü düşer akşamın serinliğine, Gün yorgunluğu huzurla dinlenir. Sonbahar, yapraklarla mektup yollar, Eski sokaklarda dolaşır anılar. Her sarı yaprakta geçmişten bir selam, Her durakta başka bir hayat kalır. Kışın beyazlığı örter tepeleri, Ocak başında ısınır evlerin neşesi. Mevsimler değişse de değişmeyen şudur: Vatan, her hâliyle bizim nefesimizdir.

Aynı sofrada buluşur farklı hikâyeler, Aynı yağmurla serinler uzak mahalleler. Bir el uzanınca çoğalır iyilik, Yurdun gücü, birbirine dayanan yürekler. Tarihin sayfalarında iz bırakır cesaret, Fakat en büyük zaferdir gönüllerde merhamet. Kırmadan, bölmeden, omuz omuza Yükselir ülkemizde güzel bir gelecek. Bayrak yalnız gökte değil, davranışta da parlar, İnsan hakkı gözetilince yarınlar aydınlanır. Vatanı sevmek, toprağı sevmek kadar Üzerinde yaşayan canı da korumaktır. Bir meydanda yankılanan ortak ses gibi, Bir nehirde birleşen küçük dereler gibi, Biz oldukça dimdik durur bu ülke; Vatan, beraber yazılan bir şiirdir.

Ufuk, kızıl bir çizgiyle açılır, Dağların yüzüne serilir aydınlık. Gece boyunca susan kırlar Rüzgârla doldurur sabahı artık. Bir sınıfta sayfalar çevrilir, Küçük eller büyük düşler kurar. Her öğrenilen yeni bilgi Geleceğe gizli bir kapı açar. Balıkçı denizde ağını toplar, Kıyıda martılar pay ister ondan. Günün rızkı alın teriyle gelir, Emek yükselir dalgaların ardından. Bir avluda güvercinler süzülür, Taş kemerler gölgede dinlenir. Geçmişin sessiz fakat derin sesi Bugünün kalbine dokunur, belirir. Türkiye, uzak yakın bütün düşler Aynı mavilikte buluşsun ister. Barışla büyüyen her yeni nesil Yurduma daha aydın günler getirir.

Sevgili yurdum, sana uzak bir akşamdan Çocukluğumun kokusunu gönderiyorum. Kiremitli çatılar, yağmur sonrası yollar, Hepsi içimde hâlâ canlı duruyor. Bir tren geçiyor ovadan ağır ağır, Penceresinde yüzler, ceplerinde umutlar. Her yolcu kendi hikâyesini taşısa da Aynı istasyonda buluşuyor hayaller. Dağ başında nöbet tutan sessiz geceler, Şehirde sabaha dek çalışan emekçiler, Bir ülkenin görünmeyen damarları gibi Yarını omuzlarında büyütüyorlar. Okul bahçesinde yükselen bayrakla Çocukların gözleri göğe uzanıyor. Bilginin, sevginin ve barışın peşinde Yeni bir memleket kuruluyor. Sana döneceğim elbet bir gün, Kapında tanıdık rüzgârı duyacağım. Vatan, insanın yalnız doğduğu değil, Uğruna güzelleştirmek istediği yerdir.

Bir ağacın gövdesinde saklıdır yıllar, Kökleri derine iner, dalları ufka uzanır. Biz de geçmişten aldığımız güçle Geleceğe doğru büyürüz, yurdum. Kimi taşta bir ustanın izi görünür, Kimi çeşmede susuz yolcunun duası. Her köşe, sessizce anlatır bize Bu toprağın insanla kurduğu bağı. Akşamları bacalardan yükselen duman, Evlerin içinde süren sıcak hayatlar, Memleketi büyük yapan en sade şeydir: Birbirine açılan gönül kapıları. Sınırda bekleyen gözler kadar değerli, Tarlada çalışan eller kadar onurlu, Bilim için ter döken gençler kadar umutlu Bir ülke düşlerimizde çoğalır. Köklerimizi sevgiyle korudukça Dallarımız daha geniş gölge salar. Vatan, bize bırakılmış bir miras değil yalnız; Bizim de yarına bırakacağımız emanettir.