Bağımsızlık ile İlgili Şiirler

Bir tohum gibi büyür karar, Toprak duyar her adımı. Özgürlükle atan kalpler Aydınlatır yarınları.

Rüzgâr değse bayrağa, Bir söz uyanır içimizde. Kendi irademizle doğar Yeni günler ülkemizde.

Başımızda açık gök, Yüreğimizde diri ses. Kendi seçtiğimiz yolda Yürürüz korkusuz, özgürce.

Bir çocuk çizmiş haritayı, Renk renk evler, geniş yollar. Kendi dilinde gülen yüzler, Yarına açılan kapılar. Bir ekmeğin sıcaklığında Nice sabır saklı durur. Halk el ele verdiğinde Yurdun umudu çoğalır.

Deniz kıyısında akşam, Ufukta bakır bir parıltı. Ataların bıraktığı iz Bugüne taşır kararlılığı. Yan yana duran insanların Adımları birleşir yolda. Özgürlük, ortak bir nefes, Güçlenir her dost omuzda.

Gün inerken taş duvarlara, Bir ışık kalır avuçta. Kendi kararını veren halk Güvenle bakar ufukta. Ne başkasının gölgesi gerek, Ne ödünç alınmış bir yön. Emekle örülen yarınlar Bizim sesimizle büyür.

Meydanı dolduran sesler Tek bir yankıya sığmaz. Halkın ortak iradesi Hiçbir rüzgârla savrulmaz. Nöbette bekleyen gözlerle Gün boyu çalışan eller, Aynı umuda su taşır, Aynı geleceği besler. Bir çocuğun kahkahasıdır En parlak özgürlük nişanı. Kendi yönünü bulan yurt Korur sevincini, insanını.

Pencereler açılır birden, Sokağa yayılır aydınlık. Yurdun kendi sesini bulması Gönüllerde kurar bayramlık. Göç eden kuşların kanadında Uzak yolların ferahlığı. Özgürlük, derin bir soluk, İçimizde büyür açıklığı. Dününü unutmayan kuşak Yarına sağlam kök salar. Bağımsızlık, her gün verilen Sessiz ama canlı karardır.

Sabah, sessiz evlere konar, Pencerelerde serinlik. Bir halk kendi adını söyler, Duyulur uzaklara dirilik. Eski sandıklardan çıkan Her anı yol gösterir bize. Geçmişin sabrı, bugünün gücü, Yarın olur aynı gök altında. Kimi tarlada iz bırakır, Kimi sınıfta ışık yakar. Bağımsızlık, ortak emekle Her yeni günde yeniden doğar.

Bir ülke sözünü saklamaz, Gerektiğinde gür söyler. Kendi yönünü seçen halk Zamana yeni iz döşer. Bazen bir kale değildir Yurdu ayakta tutan güç. Birbirine güvenen eller Karanlıkta yakar bir ışık. Buğdayın başağı gibi Emekle dolgunlaşır gün. Alın teriyle yeşerir Özgürlüğe açılan yön. Gökte süzülen renklerle Bir dilek yükselir açık: Bu toprak kendi adımlarıyla Yürüsün, kalmasın eksik.

Akşam kızılı dağlarda Eski hikâyeler parlar. Kendi sözünü koruyanlar Geleceğe geçit açar. Bir meydanda birleşen umut Ev ev yayılır sıcakça. Adaletin kök saldığı yurt Güven verir her çocuğa. Sınavlarla yoğrulmuş yıllar Bize sabrı öğretir. Kendi kararından dönmeyen halk İzini berrak yürütür. Çocukların düş defterinde Mavi gök, yemyeşil bahçe. Hür yaşamanın sevinciyle Güzelleşir yurt her gece.

Tepelerin ardında güneş Sessizce boyar taşları. Bir halkın kendi sesini bulması Aşar çağların duvarını. Çiftçinin avucunda tohum, Ustanın elinde kıvılcım. Her alın teri yarınlara Bırakır sağlam bir adım. Zorlu günler kapı çalınca Omuz omuza dururuz. Ayrı evlerden yükselsek de Aynı umuda varırız. Bayrak, rüzgârla konuşurken Anılar geçer içinden. Özgürlük, korunan bir emanet değil, Yaşar halkın emeğinden. Çocuklara bırakacağımız En temiz miras şudur: Kendi aklı, kendi vicdanıyla Yolunu bulan bir yurttur.

Dağ yamacında esen yel Bir an durur, sonra geçer. Kendi rotasını çizen millet Her sabaha umut biçer. Sokaklarda oyun sesleri, Ocaklarda akşam sıcaklığı. Hür bir yurdun huzuruyla Genişler insan bakışı. Kimi toprağa can verir, Kimi bilgiyi çoğaltır. Her dürüst çaba ülkeye Yeni bir pencere açar. Bulutlar ağırlaşsa bile İçimizde kor tüter. Geleceği sahiplenen halk Kendi sözünü yeniden söyler. Uzaklara giden dilekler Tek bir yürekle sınırlı değil. Kendi gücüyle doğrulan vatan Yarınlarda da eğilmez.