Yaz ile İlgili Şiirler

Güneş değdi pencereye, Uyandı sarı perdeler. İçimde bir kuş kanatlandı, Yaz geldi, sustu kederler.

Kumda kalan ayak izim, Dalgayla silindi yavaşça. Bir bardak soğuk su gibi Yaz aktı avuçlarıma.

Bahçede kiraz kızardı, Arılar dolaştı dalda. Öğle, beyaz bir örtüydü, Serilmişti sıcak havada. Akşam inerken tepeden, Çocuklar döndü oyundan. Yaz, küçük bir ışık bıraktı Uyuyan evlerin camından.

Sahil boyunca bisiklet, Gölgesini sürdü taşa. Rüzgâr, tuzlu bir şarkıyla Dokundu uçuşan saça. Gün batınca mor bir sessizlik Yayıldı kıyı boyunca. Yaz, cebimde saklı kaldı, Bulduğum renkli bir boncukla.

Sabahın ince serini Yapraklarda titreşirdi. Çimen üstünde çiy damlası, Güneşe karşı direndi. Öğle, göğün ortasında Bembeyaz bir taçtı sanki. Uzak tarlalarda çekirgeler, Doldururdu boşlukları. Akşam, serin taş duvarlarda Mor bir gölge büyütürdü. Yazın uzun soluğu sonra Rüyalarıma yürürdü.

Tatil çantam hazır durdu, Kapıda eski sandalet. Yol boyunca penceremden Geçti sarı bir memleket. Bir koy bulduk öğle vakti, Suyu camdan daha berrak. Gökyüzünü bölmeden yüzdük, Saatler kaldı uzakta. Dönüşte yorgun ellerimde Deniz kokusu vardı hâlâ. Yaz, eve taşınmış gibiydi, Gülümsüyordu duvarda.

İlk sıcakla birlikte Sokak başka renge büründü. Pencerelerde açık çiçekler, Kaldırım gölgeleri büyüdü. Manav önünde karpuzlar, Yuvarlak aylar gibi dizildi. Bir çocuk, çeşme başında Gülerek suya eğildi. İkindi vakti bahçelerde Nane kokusu yükseldi. Uzakta dönen bir vantilatör, Evin sessizliğini böldü. Gece yıldızları çoğaltıp Damların üstüne serdi. Yaz, bütün günün yorgunluğunu Tatlı bir uykuya verdi.

Deniz kıyısında sabah, İnce bir gümüşle açıldı. Martılar beyaz mektuplar gibi Sessizliğe bırakıldı. Şemsiye altında kitaplar, Sayfaları rüzgâr çevirdi. Bir cümle, uzak bir adayı Düşünceme getiriverdi. Öğleden sonra gölgeler Kısaldı taş basamaklarda. Tuz, güneş ve yosun kokusu Kaldı ıslak avuçlarda. Gün kızıl bir çizgi olurken Kıyı ağır ağır sustu. Yaz, ufukta yanan rengiyle İçime uzun bir yol koydu.

Yaz, sabahın eşiğinde Altın bir anahtar taşıdı. Kapalı duran bütün dallar Işıkla birden konuştu. Bahçenin uzak köşesinde Çiçekler başını kaldırdı. Toprak, gece aldığı suyu Güneşe geri bıraktı. Öğle vakti damların üstü Sıcak bir denize benzedi. Kediler gölge ararken Saatler ağırlaşmayı seçti. Akşam, sofraya karpuz geldi, Bıçakla ikiye bölündü. Kırmızı bir yaz sevinci Çocukların yüzünde güldü. Sonra ay yükseldi sessizce, Serinlik indi avluya. Yaz, bütün güzel günleri Bıraktı uyuyan rüyaya.

Bir yaz günü yola çıktım, Çantamda birkaç kitap vardı. Tren, sarı tarlaların içinden Mavi uzaklıklara aktı. İstasyonların ardında Çam kokulu tepeler açıldı. Pencereme konan kelebek Kısa bir yol arkadaşı kaldı. Öğleden sonra küçük bir gölde Bulutlar suya eğildi. Kıyıda unutulmuş sandal, Sanki eski bir masal söyledi. Akşam, köyün taş evlerinde Pencereler birer birer yandı. Uzakta çalan tek bir ezgi Sessiz yollara yayıldı. Dönerken yanımda yalnız Bir avuç güneş taşımıyordum; Yazın bıraktığı o dinginliği Kalbimin derininde saklıyordum.