Kardeş ile İlgili Şiirler

Bir adın var, evde yankı bırakır, Gülüşün en dalgın günü uyandırır. Kardeşim, sen yanımda oldukça Kalbim kendine bir kapı bulur.

Aynı gökyüzünü bölüşen iki kuş, Bir dalda dinlenir, rüzgârda yarışır. Sen varsın diye kardeşim, En sıradan gün bile ışıldar.

Bahçede sakladığımız küçük taşlar, Ceplerimizde yıllarca ağırlaştı. Bir bakışın yetti neşeme, Çocukluğum yeniden canlandı. Şimdi başka sokaklarda yürüsek, Seslerimiz yine birbirini tanır. Seninle bölüşülen bir dert, Yarısından önce hafifler.

Bazen aynı şeye kızardık, Bazen bir oyuncak için çekişirdik. Gün biter, kapı aralanır, Unutmayı birlikte seçerdik. Senin yanında öğrendim, Güvenin sessizce büyüdüğünü. Kardeşim, hangi yola çıksam Bilirim, bana bakan bir yüzü.

Eski defterin sararmış sayfasında İki isim durur, mürekkebi solmadan. Bir uçurtmanın peşinde koşmuşuz, Rüzgârı avuçlarımızda sanmadan. Dara düştüğüm akşamlarda Sesin içimde bir pencere açar. Söylemesen de anlarsın beni, Yakınlık bazen sessizce yaşar. Yıllar omuzlarımıza başka yükler koydu, Evlerimiz değişti, yollar uzadı. Yine de içimdeki çocuk bilir: Seninle eksilen hiçbir şey kalmadı.

Mutfakta çoğalan çay kokusu, Sabahın uykusunu dağıtırdı. Sen aceleyle hazırlanırken Ev, küçük bir telaşa uyanırdı. Bir kitabın sayfasında buluşur, Aynı düşe başka adlar verirdik. Konuşmadan geçen uzun dakikalarda Bile birbirimizi severdik. Şimdi günler farklı saatlerde akıyor, Her birimizin göğünde başka bulut. Fakat adını duyduğum anda İçimde tanıdık bir sıcaklık olur.

Çekmecede kalmış bir düğme, Bir bilet, solgun bir kurşun kalem. Dokununca eski günler gelir, Küçük eşyalarla büyür âlem. Yağmur cama vurduğu zaman Salonda sessiz oyunlar kurardık. Dışarıdaki gri akşama karşı Kendi neşemizi korurduk. Şimdi ellerimiz farklı işlerde, Takvimler ayrı yönlere döner. Senden gelen küçücük bir haber İçimde uzun bir ışık söndürür değil, yakar. Kardeşim, çocukluğumun tanığı, Bugünümün sağlam sesisin. Dünya değişse, yollar çoğalsa Bende bıraktığın yer aynıdır.

Renkli kalemlerle çizdiğimiz evde Pencereler göğe kadar uzanırdı. Sen bulutlara mavi bir yol açar, Ben kapıya sarı bir güneş kondururdum. Bir sırrı saklamak kolaydı seninle, Bakışın sözden önce davranırdı. Kırgınlıklar kısa sürerdi, Çünkü kalbimiz barışa alışkındı. Uzakta olsan da tanırım Adımlarının bıraktığı sesi. Kardeşlik, görünmeyen bir ip değil, İki kalpte süren canlı bir nefes. Ne zaman yorulsam hayattan, Adın içimde sakinlik uyandırır. Senin varlığın, karanlıkta bile Yolumu bulduğum bir kıyı oluşturur.

Koridorda duran eski boy çizgileri, Büyümeyi sessizce anlatırdı. Her yeni işarette ikimizin Başka bir mevsimi saklı kalırdı. Bir kutuya sığan oyuncaklar, Bazen koca bir dünyaya dönüşürdü. Küslüklerimiz akşamı geçmez, Bir gülüşle yeniden çözülürdü. Sonra hayat bizi ayrı ayrı çağırdı, Ellerimize farklı uğraşlar verdi. Ben ne zaman sendelediğimi sansam Sesin içimde cesaret büyüttü. Aramızda kilometreler olsa da Aynı yağmuru duyuyor gibiyiz. Bir haberin, uzun bir günün ortasında İçimize açılan aydınlık gibidir. Kardeşim, sana söyleyeceğim şey Ne gösterişli ne de uzun: Varlığın, hayatımın içinde Paylaşmayı öğrendiğim en güzel huzur.

İlk seslerimizin karıştığı evde Birlikte büyüdü küçük sevinçler. Aynı masanın çevresinde döndü Günler, mevsimler ve çocuk hevesler. Sokak lambaları yanarken Bisikletlerimizi duvara dayardık. Bir mendil, bir top, bir yaz akşamı; Mutluluğu kolayca bulardık. Bazen senin omzuna yaslandım, Bazen sessizce yanında durdum. Kardeşlik, büyük sözlerden önce Zor anlarda uzanan bir avuçtu. Hayat bizi başka şehirlere taşısa, Her sabah başka bir kapı açsa, İçimizde çocukluktan kalan yol Birbirimize doğru uzanır daima. Saçlarımıza yıllar dokunduğunda Hatıralarımız eskimeyecek. Sen benim en tanıdık sevincim, Adın kalbimde eksilmeyecek.