Platforma son eklenen şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Akşam, eski bir kapı gibi kapandı içime, uzakta bir ışık kaldı, adı konmamış. Sokaklar ayak seslerini sakladı, ben kendimi suskunluğun eşiğinde buldum. Bir yap...
Çocukluğumdan kalma bir ev vardı, pencereleri sabaha bakardı. Duvarlarında unutulmuş gölgeler, merdivenlerinde yarım kalmış adımlar. Şimdi o ev, bir kuşun kana...
Yol, ayaklarımızdan önce bilirdi hangi taşın suskun, hangi derenin derin olduğunu. Biz yalnızca yürüdük; gökyüzü üzerimizde ağır bir emanet gibi durdu. Bir yer...
Akşam, taş duvarlara yavaşça yaslandı Pencerelerde unutulmuş bir ışık kaldı Sokak, kendi ayak sesini dinledi Ve gece adını kimseye söylemedi. Bir kapının önünd...
Bahçede ağırlaşmış nar dalları Toprağa kırmızı bir sır bırakırdı Çocukluğum, eski bir duvarın ardında Adımı rüzgâra emanet ederdi. Şimdi hangi mevsime dönsem A...
Sabah, tepelerin ardından doğmadı bugün Gökyüzü gri bir mektup gibi kapalıydı Yine de masanın üzerinde duran fincan Bize beklemenin sıcaklığını hatırlattı. Bir...
Akşam, kıyıya bırakılmış bir saat gibi sessizce ilerledi kumların üzerinde. Dalgalar, unutulmuş dakikaları topladı. Ben, gölgesi eksilmiş bir evin önünde adımı...
Pencerede büyüyen mavi, odayı denize çevirdi. Masanın üzerindeki boş kâğıt uzak bir kıyıya açıldı. Kimse konuşmadı o gün; yalnızca perde, rüzgârla birlikte esk...
Cebimde katlanmış bir harita, çizgileri silinmiş şehirlerle dolu. Her köşe, dönülmemiş bir yolun kırık sesini taşıyor. Gece yaklaşınca açtım onu; karanlığın or...
Akşam, taşların üzerine eğildi, uzakta bir tekne sessizliği taşıdı. Kıyı boyunca yürüyen gölgem benden önce vardı, benden sonra kaldı. Bir kuş geçti paslı göky...
Rüzgâr, eski kapıları yokladı, her eşikte başka bir gün açıldı. Duvarlarda büyüyen sarmaşıklar unutulan adları sakladı. Ben boş bir sayfaya eğildim, kalemimden...
Yağmurdan sonra ağırlaştı toprak, çatlaklarında küçük göller uyudu. Bir tohum, karanlığın içinde kendi sessizliğine tutundu. Güneş yükselirken avluda paslı kov...
Geceden kalan serinlik, taş duvarlarda uyur Bir pencere aralığından ince ışık süzülür Uzakta, adını bilmediğim bir kuş Yeni güne küçük bir işaret bırakır Sokak...
Bir yol uzanır tepelerin ardından Tozunu akşam rüzgârına emanet eder Kim giderse gitsin, geride kalan ev Kapısında bir ışığı açık tutar Ben bu şarkıyı yola değ...
Gürültünün ortasında saklı bir bahçe var Demir kapının ardında büyüyen yaseminler Kimse görmez, ama kokusu akşamları Bütün sokağın sertliğini yumuşatır Bir ban...
Akşam, eski bir kapının eşiğinde durur, Yapraklar susar, taşlar hatırlar. Bir bahçe kalır içimde, kimsenin bilmediği, Güneşin geç döndüğü uzak bir bahçe. Yolla...
Sabah, masanın üzerinde unutulmuş Kırık bir pusula gibi titredi. Kuzey çoktan içimizden çekilmişti, Yine de yola çıkmayı düşündük. Bir şehir geçti gözlerimizde...
Bir pencere açıldı gecenin içinde, İçeriye ıslak toprak kokusu doldu. Söylenmemiş sözler, eski mektuplar gibi Masanın kenarında ağırlaştı. Sonra uzaktan bir tr...
Günün son ışığı çekilirken evlerden, bir pencere açık kalır gökyüzüne. Sokak, ayak seslerini toplar yavaşça, uzak bir tren geçer içimizden. Ben akşamın kıyısın...
Küçük bir pencere vardı duvarda, güneş oradan girerdi odaya. Çocukluğum, mavi bir örtü gibi serilirdi öğle uykularına. Şimdi aynı yerde gölgeler büyür, perdele...
Yol, geçenleri unutmaz hiçbir zaman, taşlarında ayak izleri kalır. Bir bavulun gölgesi uzar akşama, uzaklık, sessizce adını anar. Döner miyiz bilinmez eski evl...
Akşam, eski bir harita gibi açıldı masada, Yolların adı silinmiş, yönler birbirine yakın. Bir fincan çayın buğusunda kaldı uzak şehir, Kimse dönmedi; ama kapı u...
Sabahın ilk ışığı değdi nar ağacına, Kırmızı bir sır gibi parladı dallarda. Bahçeden geçen çocuk, göğe bakıp sustu; Belki de gökyüzü bugün ona bir cevap verdi. ...
Tozlu yolda ağırlaştı günün son adımı, Uzakta bir kervan, akşamın içine çekildi. Geride kalan izlere baktım uzun uzun, Her iz, başka bir ayrılığın sessiz cümles...