Bir Avuç Toprak
Cepimde taşıdığım küçük toprak parçası Bana uzak bir bahçenin kokusunu verir Her adımda biraz daha ağırlaşır dünya Her susuşta köklenir içimdeki ses Ellerimi a...
Platforma son eklenen şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.557 şiir listelenir.
Cepimde taşıdığım küçük toprak parçası Bana uzak bir bahçenin kokusunu verir Her adımda biraz daha ağırlaşır dünya Her susuşta köklenir içimdeki ses Ellerimi a...
Gün, taş duvarlara yaslandı, uzak bir pencerede soldu ışık. Sokak, adını unutan bir yol gibi sessizce içimden geçti. Bir kuş kaldı çatının ucunda, kanatlarında...
Kuru bahçede bir su sesi vardı, kimse nereden geldiğini bilmezdi. Toprak, avuçlarda dağılan bir anı, ağaçlar göğe uzanan sabırdı. Bir yaprak düştü, zaman değiş...
Uzak şehir, sisin ardında ince bir çizgi gibi duruyordu. Oraya giden bütün yollar aynı yalnızlıktan geçiyordu. Bir evin önünde durdum, kapısında yabancı bir me...
Adımı geceye bıraktım, sabah onu bulur sanarak. Yıldızlar, karanlıkta açılan küçük ve sabırlı yaralardı. Rüzgâr geçti boş meydandan, kumlar yer değiştirdi sess...
Bir bahçe kaldı çocukluğumda, Duvarında akşamın sessiz gölgesi. Her yaprak, dönmeye söz vermiş gibi Rüzgârla konuşurdu geceleri. Şimdi başka şehirlerde uyanıyo...
Gece, ağır bir örtüydü kentte, Sokak lambaları titrek ve yorgun. Bir evin kapısında bekleyen umut, Karanlığa karşı sessizce çoğaldı. Sonra ufukta ince bir çizg...
Bir harita açtım masanın üstünde, Çizgiler ülkeleri birbirinden ayırıyordu. Oysa yağmur her yerde aynı düşer, Bir annenin sesi her dilde titrer. Yol uzundu, ad...
Kış, dallarda uzun süre kaldı, Çatıların altında sustu şehir. Bir avuç tohum sakladı toprak, Kimsenin görmediği derinliklerde. Bahar geldiğinde fark ettik: Bek...
Akşam, eski bir harita gibi açıldı önümde, Sokakların adı silinmiş, taşları hâlâ sıcaktı. Bir pencere, çocukluğumdan kalan sessiz bir işaret, Kapanırken içimde ...
Duvarın gölgesinde duran saat sustu, Zaman, kendi sesinden ürkmüş gibiydi. Masada unutulmuş bir fincan soğurken Gece, odanın eşyalarını tek tek dinledi. Ben ge...
Rüzgâr, cebinde taşıdığı tozla geldi, Uzak tepelerin kokusu vardı saçlarında. Bir bavulun kenarına oturup dinlendim; Yollar uzadıkça küçüldü dünya. Gittiğim he...
Sana yazdığım mektubu geceye bıraktım, Mürekkep yerine ay ışığı kullandım. Kelimeler, okunmadan da anlaşılır sandım; Çünkü bazı acılar dilden önce yaşlanır. Sa...
Akşam, eski bir kapı gibi kapandı üzerime, Sokaklarda adını bilmediğim rüzgârlar dolaştı. Bir ses kaldı içimde, uzak bir kıyıdan gelen, Her sustuğumda yeniden b...
Bahçede kimse yok, yalnızca yaprakların Eski bir konuşmayı sürdürür gibi hışırtısı var. Toprağın altında uyuyan mevsimler, Güneşe çıkmak için sabırla bekliyorla...
Duvar saatinin durmuş akrep ve yelkovanı, Bir anı gibi birbirine yaslanmış. Zaman ilerlemiyor sanıyordum oysa, İçimde başka bir takvim başlamış. Geçmişin kapıs...
Bir mektup yazdım, hiçbir adrese değil, Kelimeleri tuzlu suya emanet ettim. İçinde yarım kalmış bütün cümleler, Kıyıya ulaşır mı diye beklettim. Deniz cevap ve...
Akşam, eski bir pencere gibi kapandı üzerime Sokağın ucunda sustu ayak sesleri Bir fincan çayın içinde büyüdü bekleyiş Adını söylemeden de seni düşündüm Gece, ...
Kırık bir saatin içinde kaldı zaman Ne ileri gitti ne geri döndü Duvarlarda solgun bir ışık gezindi Kalbim, susmayı senden öğrendi Sabah geldiğinde değişmedi h...
Uzun yollar taşıdım omuzlarımda Her virajda başka bir gökyüzü açıldı Adımlarım yorulsa da içimde Küçük bir ışık yürümeye devam etti Sonra uzak tepelerin ardınd...
Bahçede açan çiçeklerin sesi yoktu Ama her renk bir anıyı uyandırdı Toprağa eğilen yaşlı dallar altında Kalbim geçmişle yeniden konuştu Bir yaprak düştü suyun ...
Akşam, taş duvarlara yavaşça eğildi, Bir kandil uyandı eski avluda. Rüzgâr, unutulmuş bir adı söyledi, Sonra sustu nar ağacının altında. Uzakta bir kapı kapand...
Bir nehir geçer içimizden, Suyunda dünün solgun ışığı. Kıyıda bekleyen her düşünce, Taşır kendine başka bir sabahı. Ne geri döner söylenmiş sözler, Ne aynı kal...
Kar, damların üstünde ağır bir kitap, Her sayfası sessiz, her satırı beyaz. Bir kuş konar çıplak dala, Göğün içinde ince bir niyaz. Sonra güneş, duvara dokunur...