Abla ile İlgili Şiirler

Çocukluğumun penceresinde Adın güneş gibi doğardı Düştüğüm her sessiz anda Elin elimde çoğalırdı

Bir evin en sıcak yanı Bazen yalnızca bir sestir Abla diye çağırınca Kalbim yeniden neşelenir

Küçükken ardında yürürdüm, Dünyayı senden öğrenirdim. Bir gülüşün yeterdi bana, Korkularımı yenilerdim. Yıllar başka yollara savursa, Hatıran içimde ışık olsa, Abla, iyi ki varsın derim; Sevgin kalbimde hep yaşasa.

Seninle büyüdü evimizin Neşesi, sabrı, güzel sesi. Bir öğüdün yol gösterirdi, Bir bakışın dinerdi hevesi. Bugün uzaklarda olsan bile Yakınsın en derin dileğimde. Abla, adını anan kalbim Huzur bulur her kelimemde.

Kış akşamı soba başında Masallar örerdin sözüne. Ben uykuya yenik düşerken Düşler bırakırdın gözüme. Okul yolunda yağmur yağsa, Şemsiyen bölünürdü bana. Dünyanın en güvenli yeri Dönerdi senin yanında. Şimdi her yeni başlangıçta Sesin yankılanır içimde. Abla, senden kalan cesaret Yolumu aydınlatır yine.

Bir fotoğraf durur çekmecede, İki çocuk, kocaman bir yaz. Sen önde, ben peşinde koşan, Gülüşlerimiz hâlâ biraz. Zaman saçlarına renk verse de Değişmez yüreğinin özü. Ne zaman daralsa içim, Hatırlarım sakin sözünü. Sana bugün şunu söylemek İsterim bütün içtenliğimle: Ablam, iyi ki denk geldin Bu uzun hayat yolculuğumda.

Evin koridorlarında Ayak sesin kalırdı. Ben ağlarken diz çöküp Dünyayı kolay kılardın. Defterimde eksik kalan Soruları tamamlardın. Bilmediğim her yol için Bir işaret bırakırdın. Büyüdük, mevsimler geçti, Evler, şehirler değişti. Fakat kardeşlik dediğin Kalbin içinde yerleşti. Abla, sana minnetim var, Sözcükler yetmez anlatmaya. Senin sevgin güç veriyor Her sabah yeniden başlamaya.

İlk bisiklet sürüşümde Koşmuştun yanımda biraz. Düşsem de kalkmayı senden Öğrendim, dinmedi heves. Bayram sabahı erkenden Örerdin saçlarımı. Bir kurdele, bir tebessüm Güzelleştirirdi günümü. Şimdi kendi telaşımda Bazen yoruluyor aklım. Adını düşünmek yeter, Yumuşar içimdeki kaygım. Sen benim ailemden öte, Sessiz bir güç, eski bir şarkı. Abla, hangi yaşta olsam Kalbimde açarsın baharı.

Çocukluğumun bahçesinde İki gölge koşardık. Sen düşler kurar, ben de Peşinden yollar bulardım. Bir gün ateşim yükselse, Başımda beklerdin sabırla. İlacın tadı acı olsa, Gülümserdin umutla. İlk mektubumu yazarken Cümlelerim dolaşırdı. Sen okuyup düzeltince Dilim cesaret bulurdu. Hayat bizi farklı yerlere Taşısa da yıllar boyunca, Bir çocukluk kahkahası Buluşur hâlâ sesimizde. Abla, sana teşekkürüm Bir ömre sığmaz, bilirim. Varlığınla güçlenerek Yarınlara yürürüm.

Sabahın ilk sessizliğinde Mutfağın ışığı yanardı. Senin hazırladığın çayla Evimiz güne uyanırdı. Kırgın olduğum günlerde Sormadan anlardın beni. Bir omuz, bir küçük tebessüm Hafifletirdi kederi. Sınav kapısında bekleyen İlk cesaretimdin benim. Başaracağıma inanman Genişletirdi yüreğimi. Yıllar geçip sorumluluklar Doldursa da günlerimizi, Birbirimize ayırdığımız Dakika bile değerli. Dilerim hayat önüne Güzel kapılar açsın. Abla, kalbindeki iyilik Her dileğini aydınlatsın.