İçimdeki Yol
Bir yol açıldı içimde, ne başlangıcı belli ne sonu. Adımlarım sustu bir yerde, kalbim dinledi uzak bir suyu. Gittiğim her kapının ardında başka bir gökyüzü buldum. Kendime dönen uzun yolda kendi gölg...
Bir yol açıldı içimde, ne başlangıcı belli ne sonu. Adımlarım sustu bir yerde, kalbim dinledi uzak bir suyu. Gittiğim her kapının ardında başka bir gökyüzü buldum. Kendime dönen uzun yolda kendi gölg...
Bir kandil titrer gecenin içinde, Yolcu gölgesini duvara bırakır. Her durak, başka bir sorunun peşinde, Her sessizlik, kalbe yeni kapı açar. Ne yalnız geçmiş, ne yalnız yarın; İkisi aynı yolda buluşu...
Akşam, eski taşlara yavaşça iner, Günün yorgunluğu susar avlularda. Bir gölge, uzak bir kapıyı dinler, Unutulmuş bir ses arar duvarlarda. İçimde adı konmamış bir yol var, Ne başlangıcı belli ne de dö...
Pencerenin önünde bekleyen sandalye, günün gölgesini taşıyor sessizce. Bir ev, içinden geçenleri saklamayı öğreniyor her akşam yeniden. Mutfakta soğuyan suyun yüzünde başka şehirlerin ışığı titreşiyo...
Duvarımda eski bir takvim, günleri rüzgâra bırakıyor. Her yaprakta başka bir bekleyiş, her sayfada eksilen bir ses var. Yine de sabah geliyor, perde aralığından usulca. Geçmiş yerinde durmasa da umut...
Rüzgâr, sararmış yapraklara okunmayan bir alfabe öğretti. Her harf başka yöne savruldu, her boşluk kendine bir gölge buldu. Ben o defteri akşamüstü kapattım, çünkü hiçbir sayfa tamamlanmıyordu. Yine ...
Geceden masamda bir avuç karanlık kaldı Yanında soğumuş çay ve açık bir defter Uzak evlerin ışıkları tek tek sönerken Kalbim, unutmayı öğrenmeyen bir şehir gibi Sabah yaklaşınca duvarlar aydınlandı P...
Tozlu yolda ayak izleri silinir, Fakat taşlar saklar geçenlerin adını. Bir yolcu, ardında yalnız gölge bırakır, Rüzgâr taşır uzaklara vedasını. Ufuk, her adımda biraz daha açılır, Dönüş dediğin bazen...
Rüzgâr, çatılardan topladığı haberleri Eski bir defterin sayfalarına yazdı. Bir yaprak düştü avucuma; Üzerinde adı silinmiş bir yol vardı. O yolu izledim, sabah olmadan, Dağların ardında mavi bir boş...
Pencereyi açtım, rüzgâr içeri girdi, Masadaki kâğıtları dağıttı birer birer. Her sayfada başka bir yol belirdi, Her yolun ucunda bekleyen bir haber. Dışarıda dünya yeniden kuruluyordu, Çatılarda kuşl...
Gönlümde dar bir yol vardı, ışığa varan, Üzerinde suskun yıllar, ince izler bırakan. Her adımda başka bir sabır öğrendim, Her durakta yeniden başladı zaman. Uzakta bir kuş öttü, göğe karşı yalnız, Bu...
Bir ev vardı, penceresinde akşamın sesi, kapısında dönmeyenlerin gölgesi. Ben o evden çıkarken ceplerime yalnızca bir anahtar koydum. Yıllar sonra başka bir şehirde aynı anahtarı avucumda çevirdim. H...
Bir rüzgâr geçti sokaktan, kimseye görünmeden. Saçlarımı değil, unutulmuş bir soruyu savurdu. Ben adımı ona bıraktım, o da uzak ülkelere taşıdı. Şimdi her sabah başka bir yerde biri beni çağırıyor, b...
Rüzgâr, açık pencereden girip masadaki kâğıtları çevirdi. Her sayfada başka bir yön, her boşlukta bekleyen bir cümle vardı. Akşam olunca defter kapandı, şehir sesini yavaşça topladı. Ben, yazılmamış ...
Akşam, pencerelerin camında çoğalır, her ışık başka bir eve açılır. Ben, çocukluğumun kapısını ararım eski bir anahtarın sessizliğinde. Sokaklar değişmiş, ağaçlar büyümüş, yolun adı bile başka söylen...
Saatler, masanın üstünde suskun, çay soğur, gölgeler uzar. Bir günün içinden geçerken ardımızda küçük izler bırakırız. Kıyıya vuran her dalga başka bir hatırayı geri getirir. Zaman silmek için değil,...
Deniz çekildi, taşlar göründü, her biri başka bir günü saklıyordu. Bir çocuğun unuttuğu mavi kova, kumda küçücük bir gökyüzüydü. Gün batarken kıyıda kaldım, karanlık yavaşça adımı sildi. Yine de uzak...
Bir kelime bıraktım masanın üstüne Sabaha kadar büyüdü, kök saldı Onu söylemek için yürüdüm içimde Her adımda başka bir kapı açıldı Şimdi sesim uzaklara uzanıyor Kırılgan ama açık bir gökyüzü gibi İn...
Bir ev kaldı içimde, kapısı rüzgâra açık, Duvarlarında çocukluğumun solgun ışığı. Her akşam başka bir yola bakar pencerem, Dönüşün sesini arar sessizce taşlık avlu. Şimdi şehirler değişiyor avuçlarım...
Bahçeye giden yolu çocukluğumdan beri biliyorum. Yine de her dönüşte başka bir kapı açılıyor önümde. Bir dal, rüzgârla eğiliyor; uzakta suyun sesi duyuluyor. İnsan bazen kendine, yürüdüğü yerden daha...