Çanakkale Şehitleri ile İlgili Şiirler

Boğazın üstünde susar akşam, Bir yıldız nöbet tutar kıyıda. Şehitlerin adı düşer dilime, Vatan büyür her hatırada.

Toprakta hâlâ sıcak bir iz, Rüzgârda gençlerin sesi var. Çanakkale Şehitleri anılınca, Kalbimde sonsuz bir ışık yanar.

Bir sabah kıyıya vurdu tarih, Dalgalar taşıdı ağır haberi. Yaşları küçük, yürekleri büyük, Göğe emanet ettiler seferi. Siperlerde açan kır çiçekleri, Sessizce anlattı o günleri. Bugün özgürce soluduğumuz hava, Hatırlatır bize şehitleri.

Uzak bir köyden çıkan delikanlı, Cebinde annesinin duası vardı. Bir avuç ekmek, bir çift temiz el, Yurduna bırakacağı mirastı. Boğazın mavisi karardı gece, Fakat sönmedi içteki inanç. Çanakkale Şehitleri sayesinde, Bugün dimdik durur bu toprak.

Kıyıya yanaştı sabahın sisi, Deniz bir sır gibi ağırlaştı. Birliğin içinde yürüyen gençler, Adını tarihe emanet etti. Ne yalnız zaferdi o gün beklenen, Ne de bir madalya düşüydü amaç. Yurdun her taşına sahip çıkmaktı, Gönüllerde yanan en büyük ilaç. Şimdi her bayrak dalgalandıkça, Gökyüzü minnetle eğilir bize. Çanakkale Şehitleri yaşar, Bir milletin temiz kalbinde.

Kuru bir ekmeği bölüştü asker, Siperin dibinde kardeşçe sustu. Aynı göğe bakan nice yürek, Bir tek vatan için çarpıp durdu. Gecenin koynunda top sesleriyle, Anaların duası birleşti. Denizden yükselen tuzlu rüzgâr, Şehitlerin izine yerleşti. Biz bugün huzurla adım atarken, O günleri anmak borcumuzdur. Çanakkale Şehitleri önünde, Başımız eğik, gönlümüz onurludur.

Gelibolu yamaçlarında bir gün, Toprak, göğe ağır bir söz söyledi. Gençlerin avucunda vatan vardı, Her adım sonsuzluğa yöneldi. Kimi evinden ayrıldı sessiz, Kimi ardında yavru bıraktı. Hepsinin ortak duası şuydu: Bu yurt düşmana boyun eğmesin. Siperlerde sabır, göğüste cesaret, Karanlık gecede yol gösterdi. Bir avuç insanın direnişi, Koca bir tarihin kapısını açtı. Şimdi boğazdan geçen her gemi, O fedakârlığı selamlar gibi. Çanakkale Şehitleri anıldıkça, Vatanın kalbi atar diri diri.

Bir mektup kaldı eski sandıkta, Mürekkebi solmuş, sözü dipdiri. İçinde bir askerin özlemi, Annesine uzanan temiz eli. Günlerce süren o büyük sınavda, Korkuya yer vermedi gözleri. Düşen her yiğidin ardından, Gökyüzü sakladı yıldızlarını. Çanakkale yalnız taş ve deniz, Yalnızca bir savaş alanı değil. Orada birleşti halkın iradesi, Orada eğilmedi hiçbir baş. Bugün çocukların gülüşlerinde, O sabrın aydınlığı sürüyor. Şehitlerin kutsal hatırası, Her yeni nesle emanet kalıyor.

Sabahın ilk rengi kıyıya iner, Sis örter tepeleri usulca. Bir bölük yürürken sessizce, Tarih uyanır taşların arasında. Yanında taşıdığı küçük resimde, Bir evin sıcaklığı saklıydı. Fakat vatan çağırınca o genç, Bütün sevgisini yurduna sundu. Kimi Ege'den, kimi uzak ilden, Aynı sancak altında buluştu. Dilleri, yolları ayrı olsa da, Yürekleri tek bir ateş oldu. Geceler uzadı, cephane azaldı, Yine de umutlarını bırakmadılar. Çanakkale Şehitleri, bu dirençle, Karanlığın önüne duvar ördüler. Bugün deniz mavi akıp giderken, Kıyıda derin bir sessizlik kalır. Her dalga onların adını söyler, Her vatan evladı minnetle anımsar.

Bir okul sırası boş kaldı önce, Defterde yarım bir cümle durdu. O cümlenin ardındaki genç yürek, Cephede koca bir destan kurdu. Köy yollarından yükselen dualar, Ulaştı Boğaz'ın serin suyuna. Bir annenin gözyaşı karıştı, Vatan için içilen antlara. Siperlerde kardeş oldu herkes, Aynı ekmeği paylaştı eller. Birlikten doğan o büyük kuvvet, Aşılmaz sandıkları engelleri aştı. Geriye yalnız zafer kalmadı, İbret, umut ve emanet kaldı. Çanakkale Şehitleri sayesinde, Milletin vicdanı diri kaldı. Onları anmak yalnızca söz değil, Yaşatmak gerekir bıraktıkları özü. Bayrağa, yurda, birbirimize, Sadakat olsun her günün sözü.