Deniz ile İlgili Şiirler

Kıyıya vuran köpükte Bir sabah serinliği var Ufuk susarak anlatır İçim biraz aydınlanır

Martı geçer başucumdan Tuz kokusu kalır havada Deniz, mavi bir pencere Açar uzaklara

Kumda unutulmuş izler Güneşle silinir yavaşça Dalgalar eski bir şarkıyı Taşır kıyının ucuna Ufukta ince bir yelken Günü bölmeden ilerler İnsan denize bakınca Kendini yeniden dinler

Akşamın bakır renginde Su ağır ağır parlar Kıyıda bekleyen sessizlik Kalbime dokunup susar Gece yıldızları serper Karanlık maviye döner Denizin sonsuz soluğu Yorgun düşüncemi söndürür

Sabah kıyıya yaklaşır İnce bir ışıkla birlikte Dalgalar taşları okşar Yeni bir gün büyür suda Bir çocuk kabuk toplarken Neşesi yayılır kuma Deniz, küçük avuçlarda Kocaman olur bir anda Akşam olunca gökyüzü Mor bir örtü serer suya Kıyıdan ayrılan her adım Bir özlem bırakır ardında

Rüzgâr yelkenleri şişirir Kuşlar döner limanlara Deniz, uzak bir yol gibi Çağırır sessiz insanı İskelede eski halatlar Tuzla sertleşmiş yıllardır Her düğümde başka bir bekleyiş Her teknede başka bahar var Ben ufka uzun bakarım İçimde çoğalan sesle Mavi, bazen bir manzara değil Sığınılacak yerdir gece

Kıyı boyunca yürürken Ayaklarım kuma değer Her dalga geri çekilir Sonra yeniden söz söyler Uzakta balıkçı tekneleri Gün ışığını taşırlar Denizin üstünde titreşen Ümit gibi parlarlar Bir martının kanadında Serbestliğin izi vardır Maviye açılan her yol İçimde kapılar açar Gece limana inerken Fenerler yan yana durur Deniz susmaz; karanlıkta Bile kalbime dokunur

Yağmur dinince kıyıda Islak taşlar parlar biraz Deniz, bulutların altında Derin bir masala benzer Kumların arasında saklı Bir deniz kabuğu bulurum Onu kulağıma götürünce Uzak bir çağrı duyulur Gün batımı kızıl bir iz Bırakır dalgaların üstüne Sanki bütün yorgun saatler Dönmüştür sessizliğe Eve varırken ardımda Köpüklerin sesi kalır Kıyıdan ayrılan gönlüm Maviyi içinde taşır

Sabah, limanın üstüne Sarı bir perde açarken Deniz ağırbaşlı durur Günün ilk sözünü bekler Küçük tekneler salınır Halatlarında sabırla Her biri başka bir öyküyü Götürür uzak sulara Kıyıda oturan yaşlılar Ufku tanır gözleriyle Denizden dönen her haber Bir ömür taşır içinde Öğle vakti parlar su Kum ısınır, gölgeler kısalır Çocuk sesleri karışır Dalgaların neşesine Akşam inerken limana Fenerler yolu gösterir Deniz, gün boyu sakladığı Maviyi geceye verir

Bir sabah yola çıktım Kıyının açık ucundan Arkamda kaldı telaşlar Önümde mavi bir zaman Rüzgâr saçlarımı dağıttı Tuz değdi yüzüme ince Deniz, unutulmuş düşleri Getirdi yeniden bence Ufukta uçan martılar Bulutlara arkadaş oldu Benim içimde yıllardır Susmuş bir şarkı doğdu Dalgalar kıyıyı döverken Kum sabırla yerinde kaldı İnsan da böyle öğreniyor Beklemeyi hayatla Gün sonunda eve döndüm Ama deniz bende sürdü Mavi bir ışık bırakarak Kalbimin kapısını örttü