Filistin ile İlgili Şiirler

Zeytin dalı eğilir, göğe yeşil bir söz bırakır Filistin, kırık taşların içinden sabaha bakar Bir çocuğun avucunda küçücük bir gökyüzü büyür Barış, uzak değil; kalbin en sessiz yerinde yaşar

Deniz kıyısında bekleyen mavi bir sandal var Dalgalar, yurdunu ananların sesini taşır Filistin adı, karanlığa bırakılmış bir kandil gibi Her akşam yeniden yanar, her sabah çoğalır

Taş duvarlarda eski bir evin gölgesi durur Pencereden içeri nar kokusu süzülür Bir anne, yorgun elleriyle geleceği diker Çocuğuna gökyüzünden daha geniş düşler verir Zeytinlikler susar, fakat kökler konuşur Toprağın altında saklıdır nice sabır Filistin, acının içinden geçerken bile İnsanlığın kapısına umutla dayanır

Bir kuş havalanır eski bir çatının üstünden Kanadında evine dönme isteği vardır Sokaklar, ayak seslerini unutmasa da Her kapı ardında yeniden kurulmayı bekler Kumlara yazılan isimleri rüzgâr silemez Çünkü sevgi, taşın hafızasından güçlüdür Filistin’in gecesinde bir yıldız belirir Sabır, o ışığın altında sessizce büyür

Sabah, kurşuni tepelerin ardından ağır ağır doğar Bir çocuk, cebinde iki bademle yola çıkar Kırılmış oyuncakların yanında çiçek arar Düş kurmak, onun en eski direnişidir Uzakta deniz, kıyıya sabırlı bir ezgi bırakır Balıkçı tekneleri sisin içinden görünür Her kürek darbesi, eve varma arzusunu söyler Ufuk, bekleyenlere sessiz bir söz verir Akşam inerken taş sokaklar kızıl renge bürünür Bir pencere önünde ekmek bölüşülür İnsan, elindekini çoğalttıkça karanlık küçülür Filistin, dayanışmayla yarınına yürür

Nar ağacı, avluda ağır meyveler taşır Dallarında geçmişten kalan bir sıcaklık vardır Evinden uzak düşen her insan gibi Köklerini göğe doğru uzatır Bir babanın sesinde eski sokaklar yankılanır Bir annenin bakışı, yıkıntılara rağmen sakindir Çocuklar duvarlara güneş çizerken Gelecek, renkli bir kapı gibi aralanır Gece boyunca yıldızlar nöbet tutar Ay, damların üzerine ince bir örtü serer Filistin’in kalbinde susmayan tek şey Özgürlüğe inanan insanların nefesidir

Zeytin ağaçları eğilir rüzgârın önünde Gümüş yapraklar, eski bir masalı anlatır Toprak, her avuçta başka bir hatıra saklar Filistin, kökleriyle zamanı tutar Bir evin eşiğinde yarım kalmış terlikler Duvar dibinde bekleyen mavi bir top Çocukluk, bütün gürültülere rağmen Kendi şarkısını bulmaya devam eder Kıyıda köpüren dalgalar geceyi yarar Sular, uzak diyarlara haber götürür Bir halkın sesi kısılmadıkça Hiçbir sınır umudu susturamaz Sabahın ilk ışığı avlulara düşer Bir fincan çayda paylaşmanın sıcaklığı vardır Filistin, yarasını saklamadan da İnsan kalmanın yolunu gösterir

Taş evlerin duvarında güneşin izi kalmış Kapılar, yıllardır aynı göğe açılır Her eşikte başka bir ayrılık dursa da Yuva duygusu içten içe yaşar Kuru tepelerde bir bulut toplanır Yağmur, suskun toprağa serinlik getirir Çatlamış avuçlara düşen her damla Yeni bir başlangıcın haberini verir Bir kız çocuğu saçlarına kurdele takar Aynada kendine uzun uzun bakar Dünyanın bütün sert yüzlerine karşı Gülüşünü korumayı seçer Akşamla birlikte lambalar yanar Sokaklar, birbirini kollayan seslerle dolar Filistin’in gecesinde büyüyen umut Sabaha kadar kalpleri birbirine bağlar

Gün doğmadan önce şehir derin bir sessizliğe bürünür Damların üzerinde solgun bir ay bekler Toprak, geceden kalan acıyı taşırken Bir yerlerde yeni bir nefes başlar Zeytinliklerden yükselen serin koku Yorgun sokaklara geçmişi hatırlatır Yaşlı bir el, ağacın gövdesine dokunur Kökler, sabrın dilini yeniden anlatır Çocuklar, boş bir duvarı gökyüzüne boyar Maviye karışır sarı, yeşil ve kırmızı Onların çizdiği dünyada hiçbir kapı kapanmaz Her evin önünde barış için yer vardır Deniz, kıyıya uzun cümleler bırakır Köpükler, uzaklara giden tekneleri selamlar Dönüş umudunu içinde taşıyan herkes Ufka baktığında kendini yalnız hissetmez Gece yeniden şehrin üstüne inse bile Pencerelerde küçük ışıklar çoğalır Filistin, acısını umuda dönüştürenlerin Kalbinde sessiz ama sarsılmaz kalır

Bir avluda ekmek kokusu yayılır sabaha Kırık bir tabure, duvarın gölgesinde durur Sofraya oturanlar az konuşsa da Paylaşılan lokma içlerindeki bağı büyütür Uzakta yükselen duman, göğü perdeleyebilir Fakat hiçbir bulut güneşi sonsuza dek saklayamaz Bir annenin duası, bir çocuğun düşü Karanlığın içinden geçip ışığa ulaşır Eski bir anahtar, çekmecede özenle korunur Paslanmış dişlerinde yılların izi vardır O küçük metal parçası, bir evden fazlasını Dönüşe duyulan inancı taşır Kuşlar akşamüstü aynı yöne süzülür Kanatlarında sınır tanımayan bir mavi vardır İnsan da özgürlüğü böyle hatırlar Göğe bakınca içi yeniden genişler Filistin, yalnızca acının adı değildir Orada sevgi, her gün yeniden emek verir Birlikte duran insanların sıcaklığında Yarın, bugünden daha aydınlık görünür