Kırşehir ile İlgili Şiirler

Bozkırın alnında serin bir şehir, Gün iner, taş duvarlar renklenir. Kırşehir, adın geçince içimde Eski bir dost kapımı çalar.

Ahi Evran’dan kalan temiz söz, Yol gösterir, aydınlanır her göz. Kırşehir’in sessiz akşamında Umut büyür, göğe değer.

İç Anadolu’nun açık göğünde Güneş ağır ağır eğilir. Kırşehir’in toprak kokusunda Uzak bir türkü belirir. Dar sokaklardan geçerken gece, Pencerelerde yumuşak ışık. Bir şehir böyle sevilir işte; Sade, vakur ve tanıdık.

Ahi Evran’ın adı düşer dile, Esnafın duası karışır yele. Kırşehir, iyilikten örülmüş Bir kapı açar gönül evine. Bozkır susar, yıldızlar parlar, Yol kenarında gölgeler uzar. Şehrim, senden kalan her hatıra Yıllar geçse de içimde yaşar.

Sabah, tepelerin ardından doğar, Çıplak dallara altın serper. Kırşehir’in serin rüzgârı Uykudaki sokakları öper. Ahi Evran’dan bir öğüt kalır: Emeğe saygı, insana selam. Bu şehirde taş bile konuşur, Her duvarda köklü bir anlam. Akşam olunca uzak harmanlarda Bir bozkır ezgisi yükselir. Kırşehir adı anıldığında İçimde memleket yeşerir.

Yolum düşse Kırşehir’e, İlk susuşu dinlerim. Toprak, güneş, eski çeşme; Hepsinde seni bulurum. Çarşıların canlı sesinde Güler yüzlü insanlar var. Bir selamın sıcaklığıyla Kısalır en uzak yollar. Gece iner, ay yükselir, Ufuk gümüş renge bürünür. Şehrin adı kalbimde Sessiz bir ışıkla büyür.

Bozkır geniş, gökyüzü derin, Rüzgâr taşır kekik kokusunu. Kırşehir’de akşam üstleri Dinlendirir insan ruhunu. Eski evlerin gölgesinde Çocuk sesleri dolaşır. Bir kapıdan yayılan çay kokusu Komşu gönülleri buluşturur. Ahi Evran’ın bilge adı Şehrin belleğinde ışık gibi. Dürüstlük, emek ve dayanışma Yaşar her gün yeniden diri. Uzakta bir türkü duyulur, Gece yıldızlara yaslanır. Kırşehir’i anan yürekte Memleket duygusu çoğalır.

Kırşehir’e varan yollar Bir başka hikâye söyler. Tarlaların sarı sessizliği Ufuklara kadar gider. Ahi Evran’ın izinde İnsan insana omuz verir. Birlik ile yoğrulan şehir Zorlu günleri devirir. Sokaklarda akşam serini, Duvarlarda günün izi. Her köşede tanıdık bir yüz, Her bakışta gönül sözü. Ben bu şehri severim çünkü Gösterişsiz bir kalbi var. Kırşehir’in adını anınca İçimde baharlar doğar.

Gün daha doğmadan önce Bozkırın rengi kül olur. Kırşehir’in sessizliğinde Yeni bir gün usulca kurulur. Taş döşeli eski yollarda Adımlar geçmişe değer. Bir çeşmenin serin suyunda Yorgun gönül kendine gelir. Ahi Evran’ın mirasıdır Paylaşmak ve doğru durmak. Bu şehirde büyür insan, İyiliğe kapı açarak. Öğle vakti geniş meydan Güneş altında parlar. Esnafın içten gülüşünde Nice eski dostluk yaşar. Akşam iner, uzak tepeler Mor bir örtüye bürünür. Kırşehir’i seven herkesin Kalbinde bir kandil yanar.

Bir tren sesi bölünce geceyi Uzaklık bir anlığına diner. Kırşehir, seni düşünen kalbe Yol gibi yeniden görünür. Bozkır türküsü göğe yükselir, Kavalın sesi rüzgâra karışır. Sarı otların arasından Çocukluğun resmi dolaşır. Ahi Evran’ın öğrettiği gibi Gönül kırmadan yaşamak gerek. Bir şehrin büyüklüğü bazen İnsanına verdiği değerde saklıdır. Sabah pazarında renk renk sesler, Taze ekmek kokusu yayılır. Kırşehir’in sıcak yüzü Yabancı kalbi de ısıtır. Yıllar beni uzaklara götürse Değişmez içimdeki yerin. Adını andığım her vakit Memleketime döner yüreğim.