Kısa, sade ve hızlı okunabilir şiirleri keşfet. Bu bölümde 2.499 şiir listelenir.
Masanın üzerinde katlı bir kâğıt, kenarında kurumuş bir yağmur izi. Söylenecek sözler ağırlaştıkça kalem, kendi gölgesine çekildi. Sonra pencere açıldı ansızın...
Deniz çekildi, taşlar göründü, her biri başka bir günü saklıyordu. Bir çocuğun unuttuğu mavi kova, kumda küçücük bir gökyüzüydü. Gün batarken kıyıda kaldım, ka...
Bir kapı aralanır gecenin içinden İçeride bekleyen, adı konmamış bir soru Duvarlarda eski gölgeler büyür Kalp, kendi sesine yaklaşır yavaşça Sabahın ilk ışığı ...
Uzak bir avluda kurudu gölgeler Rüzgâr, kırık bir çömleği dolaştı Bir çocuk çizdi kapının yanına Görünmeyen ülkelere açılan yolları Akşam inerken taşların üzer...
Bir kelime bıraktım masanın üstüne Sabaha kadar büyüdü, kök saldı Onu söylemek için yürüdüm içimde Her adımda başka bir kapı açıldı Şimdi sesim uzaklara uzanıy...
Bir ev kaldı içimde, kapısı rüzgâra açık, Duvarlarında çocukluğumun solgun ışığı. Her akşam başka bir yola bakar pencerem, Dönüşün sesini arar sessizce taşlık a...
Gece, perdelerin ardında ağırlaşırken Bir kuş uyandırdı suskun odaları. Karanlıkta büyüyen küçük bir umut gibi Güne bıraktı ince kanatlarını. Sabah, çatılara m...
Bir dil taşırım yanımda, görünmez bir bahçe, Her kelimesinde uzak bir mevsim açar. Adını unutmamak için çiçekleri sayarım, Rüzgâr esse de köklerim toprağa bakar...
Akşam, pencerenin camında ince bir gölge gibi durdu. Odada unutulmuş bir fincan, günün son ışığını tuttu. Dışarıda yol uzuyordu, kimse nereye gittiğini sormada...
Bahçeye giden yolu çocukluğumdan beri biliyorum. Yine de her dönüşte başka bir kapı açılıyor önümde. Bir dal, rüzgârla eğiliyor; uzakta suyun sesi duyuluyor. İ...
Sabah, duvarın üzerinde ince bir çizgi bıraktı. Güneş yükseldikçe çizgi büyüdü, oda yavaşça aydınlandı. Masada duran taş, yıllardır aynı sessizlikteydi. Onu el...
Akşam, eski bir kapının önünde durur, anahtarın sesi çoktan susmuştur. Bir ev, duvarlarından önce insanın içinde yıkılır. Yol boyunca taşırız gölgemizi, şehirl...
Haritada görünmeyen yollar vardır, kuşlar bilir onları, rüzgâr da. Bir çizgi çekilir gecenin içinden, kimse nereye vardığını sormaz. Ben suskunluğuma bir yön v...
Çocukken gökyüzü yakındı, elimizi uzatsak değecek sanırdık. Şimdi bulutlar geçiyor üstümüzden, her biri başka bir vedanın adı. Yine de saklıyorum cebimde maviy...
Akşam, eski taşların üstüne eğilir, Bir pencere kapanır, bir sokak uyanır. Kaldırımda unutulmuş küçük bir gölge, Adını bilmediğimiz günlere uzanır. Şehir kendi...
Trenlerin ardından kalan ince duman, Gökyüzünde ağır ağır çözülür. Bekleyenlerin ellerinde eski biletler, Her biri başka bir zamana bölünür. İstasyonda rüzgâr,...
Yağmur çekilince avlulardan, Toprak, sakladığı kokuyu geri verir. Çatılarda biriken solgun ışık, Kırık günlerin üstünde gezinir. Bir çocuk su birikintisine bak...
Akşam, eski bir kapı gibi kapandı içime, uzakta bir ışık kaldı, adı konmamış. Sokaklar ayak seslerini sakladı, ben kendimi suskunluğun eşiğinde buldum. Bir yap...
Çocukluğumdan kalma bir ev vardı, pencereleri sabaha bakardı. Duvarlarında unutulmuş gölgeler, merdivenlerinde yarım kalmış adımlar. Şimdi o ev, bir kuşun kana...
Yol, ayaklarımızdan önce bilirdi hangi taşın suskun, hangi derenin derin olduğunu. Biz yalnızca yürüdük; gökyüzü üzerimizde ağır bir emanet gibi durdu. Bir yer...
Akşam, taş duvarlara yavaşça yaslandı Pencerelerde unutulmuş bir ışık kaldı Sokak, kendi ayak sesini dinledi Ve gece adını kimseye söylemedi. Bir kapının önünd...
Bahçede ağırlaşmış nar dalları Toprağa kırmızı bir sır bırakırdı Çocukluğum, eski bir duvarın ardında Adımı rüzgâra emanet ederdi. Şimdi hangi mevsime dönsem A...
Sabah, tepelerin ardından doğmadı bugün Gökyüzü gri bir mektup gibi kapalıydı Yine de masanın üzerinde duran fincan Bize beklemenin sıcaklığını hatırlattı. Bir...
Akşam, kıyıya bırakılmış bir saat gibi sessizce ilerledi kumların üzerinde. Dalgalar, unutulmuş dakikaları topladı. Ben, gölgesi eksilmiş bir evin önünde adımı...