Şanlıurfa ile İlgili Şiirler

Taş avluda akşam iner, Urfa susar, Balıklıgöl’de bir ışık suya konar, Göbeklitepe’den çağlar bize bakar, Memleket içimde sıcakça yaşar.

Güneydoğu güneşi vurur duvara, Şanlıurfa seslenir uzak diyara, Bir tas su, bir türkü, eski bir çarşı, Kalbimde yeniden kurulur şehir.

Balıklıgöl kıyısında durgun bir sabah, Suyun yüzünde çoğalır ince bir ferah, Güvercin kanadında yükselir dua, Urfa’nın adı düşer sessiz havaya. Göbeklitepe bekler taşların dilinde, İlk izlerin yankısı kalır serinde, Güneydoğu rüzgârı geçerken ovanın, Şanlıurfa büyür içinde insanın.

Dar sokaklardan geçer kızıl ikindi, Duvarlarda eski günlerin rengi sindi, Çarşıda baharat, meydanda telaş, Şanlıurfa’nın kalbi atar yavaş yavaş. Gece, taş damlara serper yıldızı, Uzakta duyulur bir uzun hava sızısı, Dünle bugün el ele verir usulca, Memleket sevgisi yerleşir avuca.

Sabahın ilk sesi düşer avluya, Güneş altın serper eski duvara, Bir çocuk gülüşü çınlar sokakta, Urfa uyanır kendi türküsüyle. Balıklıgöl’de su, göğe yakın parlar, Kıyıda bekleyen dilekler çoğalır, Kutsal bir sessizlik sarar çevreyi, İnsan kendi içini dinler o anda. Göbeklitepe’nin taşları arasında, Uzak çağlar yürür bugünün yanında, Güneydoğu’nun geniş göğü altında, Şanlıurfa kalır gönül haritamda.

Bir kervan gölgesi uzanır yola, Tozlu taşlar anlatır geçmişten bize, Kubbeler üstünde kızıl bir akşam, Şehrin sesi karışır serin havaya. Baharat kokusu sarar dükkânları, Bakır taslarda parlar öğle ışığı, Her kapı ardında başka bir hikâye, Urfa, hatırayı diri tutar hâlâ. Dönsem de uzak bir kente yıllarca, Bir parça taşın kalır avucumda, Balıklıgöl gibi durulur özlem, Şanlıurfa çağırır beni içimden.

Şafak, Harran yönünden ağır ağır doğar, Toprakta eski bir emek, gökte kuşlar uçar, Taş duvarlar ısınır günün ilk nefesiyle, Şanlıurfa selam verir gelen herkese. Balıklıgöl çevresinde serinler adımlar, Suyun kıyısında susar bütün gürültüler, Bir dilek bırakılır dalgalanan yüzeye, İçten bir huzur yayılır şehrin göğsüne. Göbeklitepe’de zaman başka türlü akar, Dikili taşlar sessizce uzak çağları anar, İnsan, kendi başlangıcını arar orada, Geçmiş bugüne dokunur taşların arasında. Akşam kızıllığı iner eski damlara, Bir türkü yükselir yorgun sokaklara, Güneydoğu gecesi yıldızlarla parlar, Urfa sevgisi kalpte uzun süre yaşar.

Şanlıurfa’da sabır taş gibi sağlamdır, Güneşin altında bile gönüller bayramdır, Avludan avluya uzanır komşu sesi, Birlikte çoğalır sofranın bereketi. Çarşıda bakırın yankısı duyulur, Kumaşlarda renk renk düşler savrulur, Kahve kokusuna karışır eski zaman, Her köşe başında bekler başka bir an. Balıklıgöl, akşamı maviye boyar, Kıyısında insan kendine bir yol arar, Suyun sükûneti siler günün yükünü, Şehir saklar kalbin en duru ülküsünü. Göbeklitepe ufka karşı nöbette, Dünya tarihinin ilk soruları emanet, Urfa’nın toprağında derin bir iz var, Bu şehir geçip gitmez, insanda kalır.

Güneydoğu sabahı perdeyi aralar, Kızıl toprak üstünde ışık yuvarlanır, Uzakta bir horoz böler sessizliği, Şanlıurfa başlar günün hikâyesini. Taş evlerin gölgesi serinlik taşır, Avlularda su sesi yorgunluğu aşırır, Bir anne kapısında ekmek kokusu, Sokağa yayılır evin sıcak uykusu. Balıklıgöl’de gökyüzü suya eğilir, Dilekler kıyıda sessizce çevrilir, Kuşların kanadında hafif bir sevinç, Şehrin kalbine bırakır temiz bir bilinç. Göbeklitepe’nin taşında eski çağlar, İnsanlığın ilk sorusunu bugün de arar, Rüzgâr, kabartmalar boyunca dolaşır, Her susuşta yeni bir anlam bırakır. Akşam olunca Urfa türküyle parlar, Meydanlarda dost sohbetleri uzar, Nerede olsam içimde bir kapı açılır, Şanlıurfa adıyla memleket tamamlanır.

Uzakta bıraktığım şehir düşüme gelir, Taş duvarlı evleri ay ışığında belirir, Bir sokak lambası titrer gecenin ucunda, Urfa’nın kokusu kalır rüzgârın avucunda. Harran ovası geniş bir nefes gibidir, Toprağın her çizgisi emekle yoğrulmuştur, Güneş, tarlaların üstünde ağır ağır gezinir, Bereket türküsü uzak köylerden gelir. Çarşıda renklenir sabahın kalabalığı, Bakırın sesi böler sessizliği, telaşı, Baharat raflarında yaz kokusu saklı, Şehir, bin ayrıntıyla kendini anlatır. Balıklıgöl kıyısında durur zaman, Suyun dinginliğinde hafifler insan, Bir dua yükselir göğe, söze dönüşmeden, İçimde yer eder o mavi sessizlik. Göbeklitepe’nin ufukta duran taşları, Korur binlerce yılın suskun hatıralarını, Ben her anışımda yeniden duyarım, Şanlıurfa’yı kalbimde taşıdığımı.