Sorumluluk ile İlgili Şiirler

Üstlendiğim iş avucumda duran bir emanet, Vaktinde tamamlanır, içimde büyür cesaret. Kimse görmese bile doğruyu seçerim, Sözümün arkasında sessizce beklerim.

Sabah çantamı toplar, odamı düzenlerim, Bana düşen görevi ertelemeden seçerim. Küçük bir yardım bile dünyayı güzelleştirir, Sorumlu davranan yürek güvenle genişler.

Bir fidan susuz kalmasın diye Akşam kovayı doldururum. Doğanın sessiz ihtiyacını Gönülden duyup korurum. Ödevimi son geceye bırakmam, Çünkü emek zamanla güçlenir. Hazırlanan her küçük adım Yarınlara sağlam köprülenir.

Arkadaşımın güvenini Bir söz gibi saklarım. Payıma düşen iyiliği Bekletmeden başlarım. Yanlış yaptıysam kaçmadan Dönüp izini düzeltirim. Sorumluluk, insanı insan Yapan sesi işitirim.

Evde annemin yorgunluğu Gözlerinden anlaşılır. Bir tabak, bir sıcak yardım Günün yükünü paylaşır. Sınıfta verilen görevler Sıra sıra beklemez beni. Hazır olan eller taşır Ortak çalışmanın sevincini. Akşam olup gün susunca Kendime dönüp düşünürüm: Bugün kime yarar oldum, Yarın neyi iyileştiririm?

Saat çalınca uyanırım, Güne hazırlıkla başlarım. Unuttuğum her küçük işin Büyüyebileceğini anlarım. Kitabımı dikkatle kullanır, Kalemimi kardeşimle bölerim. Bana ait olmayan hiçbir şeyi İzinsiz alıp götürmem. Bir görevi üstlenince Sonuna kadar yürürüm. Güvenilen bir insan olmak En değerli ödül, bilirim.

Yağmur sonrası sokakta Bir kâğıt gördüm, eğildim. Çöp kutusuna bırakınca İçimde hafifledim. Kütüphanede ödünç kitap Sayfalarıyla bana emanet. Zamanında geri götürmek Bilgiye duyduğum hürmet. Birlikte kurulan oyunda Herkesin hakkı vardır. Kurala uyan çocukların Neşesi daha da artar. Günün sonunda anlarım, Büyük işler böyle doğar: Küçük görevini yapanlar Güven dolu yarın kurar.

Babamın bıraktığı anahtar Avucumda ağırlaşmadı. Eve vaktinde dönmek kadar Basit bir görevdi aslında. Kardeşim bir şey sorunca İşimden başımı kaldırdım. Dinlemek de bir sorumluluk, Bunu o anda anladım. Ders çalışırken yorulsam da Biraz daha sabrettim. Emek veren ellerimle Kendi yolumu güçlendirdim. Sorumluluk bir zincir değil, İçten açılan bir kanat. Kendine güvenen insanın Adımları olur hayat.

Güneş perdeye vurunca Yatağımı toplarım. Dağınık kalan eşyaları Yerlerine bırakırım. Okul yolunda düşünürüm, Bugün neyi başaracağım? Verilen her işi bölüp Sırayla tamamlayacağım. Grup çalışmasında herkes Kendi payını taşır. Bir kişinin eksik bıraktığı Bütün ekibi yavaşlatır. Söz verdiğim bir arkadaşa Bahane üretmem artık. Güven, uzun zamanda kurulan İnce bir köprüymüş artık. Akşam günlüğüme yazarım: Bugün elim boş kalmadı. Sorumlulukla atılan adım Beni dünden uzaklaştırdı.

Kış sabahı kapı önünde Komşumun yükünü gördüm. Birlikte taşıyınca onun Yüzünde sevinç gördüm. Sofraya konan her lokma Bir emeğin izini taşır. İsraf etmeden davranmak Emeğe saygıyı anlatır. Derslerimi planladıkça Vaktim çoğalıp rahatlar. Düzenli çalışan bir zihin Zor konuları da aşar. Bir canlıyı sahiplenmek Yalnız sevgiyle bitmez. Su, ilgi ve sabır ister; Bakım olmadan büyümez. Yarınlara bırakacağım En güzel miras şudur: Sözünü tutan insanların Kuracağı temiz bir yurttur.